Marion Pauw: Villa Serena

Het boek begint goed. “ik wist dat hij inmiddels ontslagen was uit het therapeutisch centrum en bij zijn moeder was ingetrokken, daar onderhield hij een warme relatie met de afstandbediening, terwijl zijn moeder zich het vuur uit haar sloffen liep om hem gelukkig te maken.”

Deon Meyer: Orion

Ik heb net gisteren Orion van Deon Meyer uitgelezen. Een thriller van een Zuid-Afrikaanse auteur. Moet zeggen dat het wel naar meer smaakte.

Het verhaal gaat over een ex-politierechercheur die door een advocate wordt ingehuurd om op zoek te gaan naar een verloren testament. Hij is uit het politiewerk gestapt om een reden, die lang onduidelijk blijft. Je weet als lezer dat het iets te maken heeft met de moord op zijn maat, maar zelf zegt Zatopek (vernoemd naar een beroemd atleet) Van Heerden dat dit niet de reden is.

Ian McEwan: Het kind in de tijd

"Toen hij langs de kassa's liep, zijn kassière negerend die geïrriteerd zijn aandacht probeerde te trekken, steeg er een kilte omhoog in zijn maag. Met beheerste looppas - hij was nog niet in het stadium dat het hem niet kon schelen of hij zich belachelijk maakte - liep hij alle gangpaden door, langs bergen sinaasappelen, wc-papier, soep. Pas toen hij weer aan het beginpunt was liet hij alle fatsoen varen, vulde zijn benauwde longen met lucht en schreeuwde Kates naam."