Frans Kellendonk: Mystiek Lichaam

Mystiek Lichaam van Frans Kellendonk is een waarachtig boek. Deze -misschien  cliche- term komt bij me op, nadat ik de laatste pagina van Mystiek Lichaam heb omgeslagen. Het is ernstig doch ook vrolijk van toon, het is absurd doch ook vanzelfsprekend, het geschrevene stoot af doch trekt ook aan, het is fictie maar lijkt zich daaraan te willen onttrekken......

Patricia Duncker: De Foucault Hallucinatie

Deze roman, waarover al eerder enthousiast was gemaild, stond voorgedragen voor de leeslijst Maar haalde het niet. Tot verdriet van sommige grrls. "Zonet deze roman zeer gefascineerd uitgelezen. Jammer - jammer dat 't niet op de lijst is gekomen. Want er vallen heel wat mailtjes over uit te wisselen, lijkt me zo". En "het enige boek in mijn leven, dat ik meteen een tweede keer ben gaan lezen. Jammer ja, dat het niet op de lijst kwam".

Patricia Duncker: De Foucault Hallucinatie

Al tijden dacht ik "ik wil toch ook eens wat lezen uit onze filosofische afdeling''. In de bieb even gekeken via de computer wat er ook al weer zo bij ons op stond en De Foucault Hallucinatie gevonden. Van de achterkant:

''Een Engelse student uit Cambridge wordt door zijn vriendin naar Frankrijk gestuurd om Paul Michel te vinden, een Franse schrijver die een bijzondere relatie had met de bekende filosoof MIchel Foucault.

Pietro Aretino: Zes Dagen

Met hun stamper in hun vijzel roeren, de boon in de peul stoppen, obelisk in het achterkasteel, prei in de moestuin, grendel op de deur, sleutel in het slot, nachtegaal in het nest, pijl in de roos, banier in de ravelijn, degen in de schede, wattenstok in de wond, tuintje besprenkelen met de wijwaterkwast. Zo maar even bladeren in de eerste honderd bladzijden van Zes Dagen van Pietro Aretino. Halverwege de eerste dag had ik het al wel gehad. En dan moest er nog een halve dag achteraan en nog vijf dagen.

Hans Warren: Een vriend voor de schemering

Volgens de omslag is deze roman gevonden tussen de nagelaten papieren van de in 2001 overleden Hans Warren. De roman is eind 1951 geschreven, maar toen niet verschenen omdat Warren "ongenaakbaar vrijmoedig was over homosexualiteit". Dit is ook een van de weinige prozastukken van hem. Aangezien ik alleen een trouwe lezer van de Geheim Dagboeken ben, was ik zeer benieuwd naar een roman van zijn hand.

Het boek bestaat uit drie delen: I Bahri, II Heste en III Bahri en Heste,
met een nawoord van Mario Molengraaf.