Tim Krabbé - Een goede dag voor de ezel

Tim Krabbé staat bekend als de schrijver van dunne, spannende boekjes die om die redenen erg populair is bij scholieren. En dat is jammer want hij is toch echt een schrijver van literaire grote mensenboeken die de afgelopen jaren op mij vooral indruk maakte met 'De grot' en 'Het gouden ei': over mensen die -al dan niet bij toeval- betrokken raken bij misdaad en moord. Je zou het psychologische thrillers kunnen noemen maar dan wel met de nadruk op psychologisch. De stijl van Krabbé is spaarzaam: hij schrapt en schrapt en schrapt tot het verhaal hooguit voor de helft op papier staat en de rest kan je er als lezer zelf bij denken. In vrijwel al zijn boeken lopen meerdere verhalen door elkaar en vallen pas op het eind alles op zijn plek. Zo ook in zijn nieuwste boek 'Een goede dag voor de ezel'.

Het verhaal: Mischa Korenman heeft een ontzettende hekel aan zijn ex-vrouw Lydie: "Ze was een gemeen en verschrikkelijk mens, iemand die geen geweten had en er ook geen wilde hebben, die geen gevoel had, alleen maar een kut, die jaren van zijn leven bij het vuil had gegooid- maar moest ze daarom dood?" Dat laatste is dus wel zijn voornemen, hij koopt een pistool, gaat oefenen ergens in een bos en dan, op de weg terug naar de parkeerplaats waar hij zijn auto achterliet, komt hij in een bus terecht tussen een groep scholieren. Achter hem hoort hij voortdurend hoe 'een stem' de meest vreselijke dingen zegt over een meisje dat voorin zit en die wordt aangeduid (en aangesproken ) als 'Viskutje':

"De stem praatte door, weer zo zacht dat Mischa slechts af en toe een woord opving. Het
leek over neuken te gaan, hoe hij die Viskutje een keer had geneukt. Mischa dacht te begrijpen dat ze daarbij had gehuild en dat de jongens het niet eens konden worden of huilen bij neuken altijd betekende dat er klaargekomen werd, of dat het gewoon van pijn en verdriet kon zijn.(....) 'Het is weerzinwekkend', dacht Mischa. En ik zit erbij en doe niks. Zo meteen zal ik veilig in mijn auto stappen en zal ik me deze busrit altijd herinneren als een dieptepunt in mijn leven."

Mischa is het ene perspectief van waaruit het verhaal wordt verteld, het andere is dat van
Wybren Fechter, de vader van Esther (het meisje dat voor in de bus zat), advocaat en weduwnaar die na het overlijden van zijn vrouw met zijn dochter van Amsterdam naar het platteland is verhuisd om een nieuw leven te beginnen. Na de nodige aanpassingsproblemen lijkt zijn dochter eindelijk aansluiting te hebben gevonden op school, de vader heeft er alleen geen idee op welke manier en met welke gevolgen. Tot er anonieme brieven komen met voor hem aanvankelijk cryptische teksten als "Iedereen neukt Viskutje" en "Viskutje vind het lekker." Na enige aandrang biecht Esther alles op: hoe zij het vriendinnetje werd van Bas Meeuwisse, een foute jongen met kale kop,legerkistjes, hakenkruizen op zijn jas én
status, waardoor ze hoopte meer geaccepteerd te worden door haar andere mede-leerlingen. Hoe schofterig hij haar behandelt en hoe zij zichzelf daarvan de schuld geeft. Wybren Fechter voelt een enorme haat in zich en zint op wraak.

Of Mischa zijn vrouw vermoordt en of en hoe de vader van Esther in actie komt: ik zal het hier niet verklappen. Op zich vond ik ook 'De ezel' weer een prachtig boek, door de manier waarop Krabbé schrijft en de thema's die hij aansnijdt maar toch vond ik het minder overtuigend dan bijvoorbeeld de grot'. Dat komt omdat hij naar mijn smaak wat teveel heeft weggelaten zodat er gaten vallen in het verhaal. Het komt ook door de ontknoping die wat al te toevallig en vooral onlogisch is. En daardoor sloeg ik het boek met enige teleurstelling dicht.

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

Eigenlijk heeft Mischa al besloten om zijn vrouw niet te vermoorden als hij in een opwelling gelijk met 'de stem' uit de bus stapt en de jongen volgt tot vlak bij de boerderij waar deze Bas Meeuwisse woont. Hij spreekt hem aan, de jongen lijkt geschrokken maar krijgt al snel zijn oude bravoure terug. Dan schiet Mischa hem in een opwelling dood. Maanden later blijkt Mischa in Australië te wonen waar hij een nieuw leven is begonnen. Wat er in de tussentijd is gebeurt moet je uit enkele mededelingen opmaken: ontsnapt aan de politie en aan de mediagekte die ontstond toen bekend werd wat voor een ploert de vermoorde jongen was en de onbekende schutter tot een volksheld uitgroeide. In Australië heeft Mischa een vrouw leren kennen maar hij wordt achtervolgd door schuldgevoel. Hij móet zijn nieuwe geliefde vertellen wat hij heeft gedaan, met het risico dat hij haar kwijtraakt, maar hij stelt het steeds uit. Geplaagd door dit dilemma gaat hij op een dag in Sidney op een terras zitten aan een tafel bij een Nederlandse man die op zijn dochter zit te wachten. Die dochter blijkt Esther, ze is door haar vader mee op wereldreis is genomen om over de
gebeurtenissen heen te komen. Als vader even weg is beginnen Mischa en Esther -die hem meteen herkent als de man uit de bus- te praten. Wat ze bespreken staat er niet bij, wel valt het Wybren op dat zijn dochter daarna ineens van een last lijkt bevrijd. Uit het laatste hoofdstuk blijkt dat ze Mischa heeft bedankt voor de moord. En dat nu is volgens mij ongeloofwaardig omdat ze eerder in het boek verteld dat ze -ondanks dat hij haar als een schoft behandelt- verliefd is op Bas, maar ook als dat niet zo was kan ik me niet voorstellen dat een 15-jarige die door alle gebeurtenissen op zijn minst van slag moet zijn geweest en waarschijnlijker getraumatiseerd, zo luchthartig de moordenaar van de jongen die zij toch als haar vriendje beschouwde zou vergeven.

Hilde

 

 

Nog meer over dit boek....: 

schrijver: 

boektitel: 

Een goede dag voor de ezel

isbn: 

9789044607383

genre: 

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.