Woensdag Gedichtdag: 15 juni 2005 
K.P. Kavafis: Ithaka


Hier komt het gedicht waarvan ik intuitief de waarheid aanvoelde toen ik zo ongeveer 15 was. Later hoorde ik dat Hans van Mierlo het voordragen had tijdens een nacht van de poezie ( of vergis ik me?). In ieder geval, mooi en nog steeds.
ron

 

Ithaka


Als je de tocht aanvaardt naar Ithaka
wens dat de weg dan lang mag zijn,
vol avonturen, vol ervaringen.
De Kyklopen en de Laistrygonen,
de woedende Poseidon behoef je niet te vrezen,
hen zul je niet ontmoeten op je weg
wanneer je denken hoog blijft, en verfijnd
de emotie die je hart en lijf beroert.
De Kyklopen en de Laistrygonen,
de woedende Poseidon zul je niet treffen
wanneer je ze niet in eigen geest meedraagt,
wanneer je geest hun niet gestalte voor je geeft.

Wens dat de weg dan lang mag zijn.
Dat er veel zomermorgens zullen komen
waarop je, met grote vreugde en genot
zult binnenvaren in onbekende havens,
pleisteren in Phoenicische handelssteden
om daar aantrekkelijke dingen aan te schaffen
van parelmoer, koraal, barnsteen en ebbehout,
ook opwindende geurstoffen van alle soorten,
opwindende geurstoffen zoveel je krijgen kunt;
dat je talrijke steden in Egypte aan zult doen
om veel, heel veel te leren van de wijzen.

Houd Ithaka wel altijd in gedachten.
Daar aan te komen is je doel.
Maar overhaast je reis in geen geval.
't Is beter dat die vele jaren duurt,
zodat je als oude man pas bij het eiland
het anker uitwerpt, rijk aan wat je onderweg verwierf,
zonder te hopen dat Ithaka je rijkdom schenken zal.
Ithaka gaf je de mooie reis.
Was het er niet, dan was je nooit vertrokken,
verder heeft het je niets te bieden meer.

En vind je het er wat pover, Ithaka bedroog je niet.
Zo wijs geworden, met zoveel ervaring, zul je al
begrepen hebben wat Ithaka's beduiden.



K.P. Kavafis


vertaald uit het Grieks: Hans Warren en Mario Molengraaf, Gedichten,
Amsterdam 1991, p. 25. 

Het gedicht van Kavafis, In Afwachting van de Barbaren,
deed me denken aan het boek van Coetzee, Waiting for
the Barbarians. Als literatuurwetenschapper in opleiding, interesseert intertekstualiteit me heel erg. en ik vraag me dan ook af of Coetzee Kavafis heeft gelezen. Het leuke is dat dat helemaal niet zo
hoeft te zijn. Ik wilde ook nog even bijdragen aan woendag gedichtdag
met een van mijn lievelings gedichten. Velen van de grrls zullen het kennen, het gaat over lezen en is geschreven door Ida Gerhardt. Ik heb uit de bundel
'Niet nog een boek'; gedichten over boek, bibliotheek en lezer.

Onvervreemdbaar

Dit wordt ons niet ontnomen: lezen,
en ademloos het blad omslaan,
ver van de dagelijksheid vandaan.
Die lezen mogen eenzaam wezen.

Zij waren het van kind af aan.

Hen wenkt een wereld waar de groten,
de tijdelozen, voortbestaan.
Tot wie wij kleinen mogen gaan;
de enigen die ons nooit verstoten.


Nergens heb ik nog een gedicht gevonden (nu moet ik zeggen dat ik nog veel te zoeken heb!) waar zo herkenbaar in staat wat ik voel over lezen. 

ik ga weer leren, zit midden in mn tentamens, veel groeten en woensdag gedichtdag plezier

Mooi mooi,  ik voel me trouwens niet eenzaam hoor, zeker niet als boekgrrl waar meer van die idioten rondlopen :-)))

Oef, je doet een beroep op mijn ene jaar grieks op de middelbare school, dat geloof ik althans. Had Ithaka niet iets met Odysseus te maken? Ff googelen en jawel: 
Ithaka: (Latijnse spelling Ithaca) is een van de Ionische Eilanden, waar Odysseus koning van was volgens de Odyssee van Homerus. Of het Homerische Ithaka overeenkomt met het huidige eiland met de daarvan afgeleide naam (het Griekse Ithaki) is onderwerp van een langdurige controverse.  
Odysseus (Gr.) of Ulixes (Lat.) is een figuur uit de Griekse mythologie. Zoon van koning LaŽrtes en Antikleia. Koning van het eiland Ithaka.(Wikipedia.nl)

"Zolang je niet gelooft dat ze bestaan, zul je ze niet ontmoeten", aldus Kavafis. Een veel gebruikt thema natuurlijk. Boekenlink: Small gods van Terry Pratchett heeft aan dit thema een van zijn Discworld-boeken opgehangen, zeer vermakelijk om te lezen hoe een god waarin steeds minder Discworldbewoners geloven langzaam het loodje legt.

Trouwens aansprekend verwoord, dat reizen als doel op zich, maar wel met
een einddoel in gedachten. Zoeentje in de trant van 'er leiden vele wegen
naar Rome'. En dat Ithaka je niet bedriegt (what you see is what you get,
het eiland verandert niet, dat ben jij) is natuurlijk een verwijzing naar
Penelope, waarover de Wipkedia meldt: 
Penelope was in Homerus' Odyssee de vrouw van Odysseus, de koning van Ithaka. Zij wachtte twintig jaar op zijn thuiskomst uit de Trojaanse oorlog. In die periode werd zij voortdurend belaagd door vrijers die naar haar hand dongen. Zij wist hen echter met een list op afstand te houden. Zij hield de vrijers voor dat zij pas een echtgenoot zou kiezen zodra zij het lijkkleed voor Odysseus' oude vader LaŽrtes gereed zou hebben. Het weefwerk dat zij overdag deed, maakte zij 's nacht weer ongedaan, waardoor het werk nauwelijks vorderde. Op den duur ontdekten de vrijers haar bedrog. Op dat moment keerde Odysseus terug, observeerde in vermomming wat er gaande was en ontdekte zodoende dat zijn vrouw hem altijd trouw was gebleven.

ik meen bijna zeker te weten dat Coetzee geinspireerd was door Kavafis. en daar ook een uitleg bij geeft, weet niet welke ;-(

google, google:

In an odd progression, Mr. Coetzee's latest novel, The Master of Petersburg, is a distorted image of his least bleak work, Waiting for the Barbarians. The earlier work is an extended version of Konstantinos Kavafis' poem of the same title, and both reach identical conclusions: Humans need to project their inner demons onto convenient scapegoats; the role falls to anyone who is sufficiently "Other". If barbarians didn't exist, we would have had to invent them. Or, as Pogo said, We have met the enemy, and he is us.
To Seek Out New Life



De Griekse dichter K.P. Kavafis werd in 1863 geboren in AlexandriŽ, Egypte, en overleed daar in 1933. Hij wordt tot een van de grootste moderne dichters gerekend. Hij heeft niet ťťn bundel gepubliceerd en leefde in een strikt isolement. Pas na zijn dood, in 1935, werd zijn werk, dat hij op losse bladen schreef en uitsluitend aan goede vrienden ter lezing gaf, gebundeld en uitgegeven.

Dit gedicht, genoemd naar het eiland Ithaka uit de Ilias van Homeros, is een hartstochtelijke aansporing om naar de werkelijk belangrijke dingen in het leven te zoeken.
Jan Bontje

Index Woensdag Gedichtdag

Boekgrrls

Laatste keer bijgewerkt: 15/06/05  Eisjen

Terug naar top pagina