Hanna Yakin: Jardena


Aan ieder die wel eens naar het journaal kijkt met berichten over
IsraŽl en dan bij zichzelf denkt: "de onderdrukte is onderdrukker
geworden" zeg ik 'lees dit boek'. Ook binnen IsraŽl zijn er mensen
die zich dat realiseren. Die hard werken aan het veranderen van die situatie en die het allemaal zeer aan het hart gaat.

Hanna Yakin heeft een soort autobiografische roman gescheven waarin de hoofdpersoon vanaf het begin je hart steelt. Ze is in de zeventig, getrouwd met een kunstenaar, heeft acht kinderen, waarvan drie er bij haar in hetzelfde gebouw wonen. Iedereen loopt in en uit bij haar. Ze past op, brengt naar school, haalt af daar waar het nodig is. Naast dat alles is ze druk in de week aan de IsraŽlische grensposten. Allerlei vrouwen houden daar de boel in de gaten om te voorkomen dat de IsraŽlisch de Arabieren onfatsoenlijk behandelen. Ze staan er met hun telefoons en zodra ze het gevoel hebben dat er iets niet deugd nemen ze contact op met hun uitgebreide kring van mensen die overal verstand van hebben op het gebied van wat wel en niet mag. Thuisgekomen wordt elk incident op het internet gezet.

Ook heeft ze contacten met soldaten die niet meer willen schieten op Arabieren. Die tot het inzicht zijn gekomen dat ze gebrainwashed zijn en de zaken toch echt anders moeten bekijken.

Jardena is hartveroverend. In de hitte van Jerusalem loop je met haar mee en hebt de neiging om te zeggen; 'neem nou dat ene pilletje dat je telkens vergeet, straks stort je neer mens....'. Ze slikt 4 pilletjes per dag. Van 3 weet ze waar ze voor dienen, van 1 niet. En juist die ene vergeet ze telkens! Ook volg je haar naar ťťn van haar dochters die op streng orthodoxe wijze leeft. Bewonderingswaardig hoe deze vrouw in het leven staat, maar ook bewonderingswaardig hoe moeder en dochter het met elkaar kunnen vinden.

Een absolute aanrader.

Nog even van de achterflap:

"Thuis herinnert Jardena zich het krantenartikel dat Vered in haar
tas heeft gestopt. Het gaat over de Joden in het toenmalige Palestina die tijdens de Tweede Wereldoorlog als vrijwilligers bij de Engelse marine hebben gediend. Het schijnt dat het handjevol oudgedienden dat nog in leven is, alsnog een medaille van de Engelse regering zal ontvangen. Beter laat dan nooit, denkt Jardena. Maar bizar is het wel. Ze ziet Nathan al met een Britse medaille door Jeruzalem paraderen. Om in aanmerking te komen moet hij zijn HMX-nummer opgeven. Wat dat mag wezen wordt in het artikel niet vermeld. Hoe zou Nathan zich een legernummer herinneren als hij zijn vroegere liefje niet eens herkent? Om hem niet wakker te maken sluipt Jardena zo zacht mogelijk de slaapkamer in. Als ze onder de dekens ligt, fluistert ze in het pikkedonker:
`H-M-X. Wat-Is-Dat?ī
`Five nine five four one nine,ī bromt Nathan in zijn slaap."

PS: Naast alle actuele gebeurtenissen krijg je aan de hand van alle vrienden die over de vloer komen en gekomen zijn ook allerlei
verhalen uit het verleden te horen. Vanaf het allereerste begin dat
Jardena vanuit Amsterdam naar IsraŽl trok.

 

Eisjen
21.06.08
 

 

 


Paperback|176 blz.
ISBN: 9789045007007
Prijs: Ä 18.50
Verschenen: Mei 2008
Uitgeverij Atlas

 

Hannah Yakin is an Israeli artist. She was born in Amsterdam in 1933 as Hannah van Hulst. During World War II, when she couldn't go to school and no paper was available, she used to erase what was written in old copybooks to compose and illustrate poems and stories, or to invent plays for the family to act. After sundown she would sit on the stairs and improvise on a violin while her sisters danced in the dark. Strange as it may appear, these were happy times in which necessity bore creativity.

After the war she went to high school and studied art in Utrecht and in Paris with Paul Colin. In 1956 she emigrated to Israel where she met and married the artist Abraham Yakin. During the first years of her marriage she concentrated chiefly on the themes of pregnancy, birth-giving and motherhood. After 1965 she created two large series of etchings, one about evolution, the other about music and musicians. In 1978 she took up writing, this time in English. Some of her short stories were published in American and Canadian literary magazines. A number of her stories were recently broadcast by the BBC World Service. She has published three illustrated books in small editions, as collectors' items. [{Category:Israeli Jews]]

Retrieved from Wikipedia

 

Boekgrrls

Laatste keer bijgewerkt: 22/06/08  Eisjen