Joseph O'Connor: Redemption Falls


'Een boek over oorlog moet je nooit chronologisch vertellen, oorlog
gaat over fragmenten' zegt Joseph O'Connor in een interview.
En dat is precies wat hij gedaan heeft.

Het hele verhaal begon met een gedachte die herhaaldelijk in Joseph
O'Connors hoofd terugkwam. Hij 'zag' steeds een vrouw, Eliza Mooney,
in een desolaat landschap lopen op zoek naar iemand. Hij besloot haar
te volgen, met haar mee te gaan, waar liep ze? wie zocht ze?
Het resultaat van het op reis gaan met Eliza is dit prachtige boek geworden.

Amerika 1865.
De zeer bloedige burgeroorlog is afgelopen, de slavernij afgeschaft.
Abraham Lincoln is vermoord en in het land zelf heerst chaos. Families
vochten tegen elkaar, veel mensen zijn familieleden door de dood
verloren of ze zijn verdwenen, zoek geraakt.
Zo probeert ook Eliza Moony (17) haar enige broer terug te vinden (12)
die zich vier jaar geleden had aangesloten bij het leger. Blootsvoets,
hallucinerend van vermoeidheid en honger, doorkruist zij Louisiana en
meerdere staten. Niemand neemt enige notitie van haar, in haar
hongerwanen denkt zij dat zij onzichtbaar aan het worden is...
Haar ouders, Ierse immigranten, leven niet meer. Het enige wat ze
bezit zijn de kleren die ze aan heeft en een foto van haar broertje...
Haar zoektocht is zwaar en gruwelijk, ze moet zich als prostituee
aanbieden om niet te verhongeren, ze wordt verkracht, wordt het
'bezit' van bandieten en sterft vaak net niet de hongersdood.

In Redemption Falls, Montana, woont James Con O'Keeffe. Hij werkt daar
als waarnemend gouverneur van het Territorium. Ooit werd hij door de
Amerikanen bejubeld en bewonderd vanwege zijn lezingen over zijn
ontsnapping van Van Diemensland (Tasmanië) waar hij vanuit Ierland
naar verbannen was.
Als generaal in het leger doet hij het volgens zijn superieuren minder
goed, zijn regiment wordt uitgeroeid op het slagveld en, mede door
zijn driftige natuur, kost dit hem zijn rang. Hij wordt bovendien naar
Redemption Falls gestuurd. Een ruig, desolaat gebied.
O'Keeffe wordt gezien als een bullebak, een keiharde man. Niemand weet
dat hij gekweld wordt door herinneringen. Hij drinkt steeds meer en
vervalt in enorm sombere buien.
Zijn tweede vrouw, Lucia, is haar man naar Redemption Falls gevolgd.
De bewoners van Territorium moeten haar niet. Zij is van goede komaf,
zeer intelligent en mooi. Het aanvankelijk goed begonnen en
liefdevolle huwelijk is veranderd in een ware hel. De ruzies zijn
gigantisch en worden steeds frequenter.
En dan komt er een zwervertje aanlopen in Redemption Falls, het is nog
maar een jongen. Tot Lucia's ergernis en verbazing wil O'Keeffe de
zorg voor de jongen op zich nemen. Het kind kan niet praten, lijkt
geestelijk niet helemaal in orde, hij kan alleen prachtig zingen. Zijn
naam is... Jeremiah Mooney...

Wat O'Connor in zijn boek gedaan heeft is grandioos. Hij vertelt het
verhaal inderdaad in fragmenten. Bijna alles wat we te weten komen
over bijvoorbeeld O'Keeffe komt uit de mond van soldaten,
bewonderaars, de huishoudster, Jeremiah enz. Hoe de bewoners van
Redemption Falls over hem dachten komen we te weten via
krantenberichten, balades of spotgedichten. De taal varieert van
hoogdravend elitair, via dialecten tot 'slang'. Ondanks, of beter
gezegd dankzij, deze vorm blijf je geboeid. O'Connor heeft deze
fragmenten zo levensecht gebracht, zelfs met bronvermeldingen, dat je
de neiging hebt op internet naar de naam O'Keeffe te zoeken om meer
van hem te weten te komen.
Je hebt het gevoel ondergedompeld te zijn geweest in die tijd, door
het landschap hebt gelopen, de angst hebt gevoeld, de wreedheid hebt
gezien en de mensen daadwerkelijk hebt gekend.
Een schitterend verhaal, ongelofelijk knap.

Eveneens moet vermeld worden dat de vertalers, Harm Damsma en N.
Miedema, een groot compliment verdienen, het lijkt mij niet eenvoudig
dit enorm gevarieerde werk te vertalen.




(c) Dettie
januari 2008
 

 

tja, bedankt voor je prachtige bespreking, ik had het niet
beter kunnen doen.....
Ik heb het boek toegestuurd gekregen als recensie-exemplaar
voor de boekgrrls, maar ben pas halverwege, want het is een complex
boek, wat je niet in één avond uitleest. Het is een boek dat, ondanks
dat het vertaald is, als bijzonder authentiek overkomt, inderdaad een
groot compliment voor de vertalers.

Ha, even een kanttekening bij de lovende woorden van Bernadet.
Zij vertelt het verhaal nu in chronologische volgorde, maar het boek is dus -zoals ze dat aan het einde ook aangeeft- erg fragmentarisch en ik kon er geen touw aan vastknopen. Dat kan natuurlijk heel goed aan mij liggen..maar ik ben vast niet de enige!
Het verwonderde mij ten zeerste, want eerdere boeken van deze schrijver vond
ik erg goed, en die waren ook niet chronologisch..
Nou ja, niet meer dan een opmerking..

Ja het boek is fragmentarisch maar dat is juist het knappe.
In de krantenartikelen, ballades, stukjes wat de huishoudster vertelt
staat wat je weten moet en langzamerhand kom je er achter hoe alles zit. Het lijkt een collage maar uiteindelijk komen alle draden bij elkaar en heb je een prachtig beeld uit die tijd en... het eind is zeer verrassend.
Tip...Gewoon even doorlezen :-)
 

Heb het boek ook in huis. Kreeg het van mijn dochter.
Na de mooie beschrijving die je geeft kan ik het boek niet ongelezen laten.

Veel leesplezier!! Leuk dat jullie zo reageren op de beschrijving, heb er lang op zitten ploeteren en dan is het lekker als het goed overkomt.




 


Paperback | 511 Pagina's |
Nieuw Amsterdam
ISBN10: 9046803058 |
ISBN13: 9789046803059
 

Boekgrrls

Laatste keer bijgewerkt: 27/02/08  Eisjen