Ontroerende roman over een moeder die haar kind verliest.
Van de achterflap:
----
Ze wist dat ze uren, weken of zelfs maanden zou kunnen rennen,
weg van het vreselijke ongeluk. Maar nooit zou ze de plek bereiken
waar ze het liefst wilde zijn: die veilige plek, vier dagen geleden
aan de oevers van het meer, net voordat het noodlot toesloeg...
Op een warme middag in augustus, wanneer de pas gescheiden Ellen
weer voorzichtig kan genieten van een vakantie met haar zoons,
gebeurt het ondenkbare. Een jetski komt te dicht bij de spelende
kinderen en raakt haar jongste zoon, James. Hij zal nooit ouder
worden dan elf jaar. De bodem van Ellens bestaan wordt op dat moment
onder haar voeten weggeslagen. Heen en weer geslingerd tussen
zelfverwijt, woede en angst gaat ze op zoek naar gerechtigheid. In
de keuzes die ze dan moet maken voor haar toekomst en die van
anderen, wordt ze met zichzelf geconfronteerd.
In heldere bewoordingen weet Judy Merrill Larsen het verlies en het
verdriet van een moeder angstaanjagend realistisch en invoelbaar neer te
zetten.
`Het ongeluk is een krachtige roman die elk emotioneel aspect van
het moederschap raakt. Fascinerend, buitengewoon goed en emotioneel!´
- Freshfiction
Roman over rouwverwerking, het verlies van een kind en het actuele
thema orgaandonatie
----
Ik heb dit boek in één adem uitgelezen. Je dompelt vanzelf onder in
de persoon van Ellen, en ondergaat samen met haar alle stadia van
boosheid, ongeloof, woede, verdriet, en het niet willen en kunnen
aanvaarden van wat er gebeurd is.
Je staat zelf in het ziekenhuis en ondergaat met kippevel op je armen
het hele proces van binnenkomen, wachten, wachten en uiteindelijk het
onvermijdelijke: er is niets meer aan te doen.
De manier waarop Ellen afscheid neemt van haar zoon kun je niet lezen
zonder dat er tranen in je ogen komen.
En dan speelt er ook nog de vraag van donatie. Een heel dubbel gevoel,
maar een thema van deze tijd.
Tijdens dit hele proces hoop je maar een ding, en dat is dat je dit
zelf nooit hoeft mee te maken. Alle emoties in dit boek zijn zo
vanzelfsprekend, zo echt, nergens gekunsteld. Ook de ommekeer aan het
eind van het boek ten opzichte
van de "dader" is volkomen natuurlijk.
Ik vond het een geweldig boek.
Marja
mei 2008
