Korte hoofdstukken in snelle taal laten zien dat het gevoel van
veiligheid binnen een relatie en in de buitenwereld beslist niet is wat
het lijkt.
Om zich veiliger te voelen verhuist een stel 'yuppen' naar een
omheinde woonwijk en dat blijkt niet echt een oplossing. Gevaar schuilt
in het onverwachte. Op een gegeven moment lijkt het een Kafka-achtige
cirkel te worden waarin de naamloze hoofdpersoon terecht komt, maar het
blijft toch iets hedendaagser en hij besluit om 'zo goed mogelijk voor
zichzelf te zorgen'. Alles draait om eigen geluk en weinig om de
ander bij alle personen in dit boek.
Vrij Nederland noemt het een 'eigentijdse fabel' en dat is het zeker
en dan ook nog eens echt spannend.
Humo.be zegt het als volgt:
"Van Loy vertelt zijn verhaal
zonder stilistisch stuntwerk, maar dat deert niet: hij plopt zijn vinger
in de wonde en laat de etter stromen. De schrijver zingt de
verkavelingsblues, maar net zo goed mag de lezer zijn symboliek op een
hoger plan tillen: de Vlaamse koterij is dichtbij, maar de angst voor de
ander is toch vooral een universeel goedje."
Beter kan ik het niet verwoorden.
Het boek is genomineerd voor de
Gouden Uil 2009.
Eisjen
maart 2009
