Een fascinerend boek, waarin fictie en feiten door elkaar heen rollen en
je af en toe het gevoel hebt dat de schrijfster, die volgens de uitgever
zich altijd 'diepgaand documenteert', bijna niet meer weet waar en hoe
ze haar historische feiten kwijt moet. Desalnietemin kon ik het boek met
moeite neerleggen en heb het in twee lange rukken uitgelezen. Het is
goed dat er voorin een stamboom in het boek zit zodat je af en toe even
terug kunt kijken om te zien op welk niveau in de familie je nou precies
zit te lezen, want het springt nogal eens heen en weer in de tijd en
wordt dan vanuit de diverse personen verteld.
Even van de achterflap:
Na de dramatische dood van haar geliefde zoekt Loulou Speijer
afleiding. Ze vat het plan op om op zoek te gaan naar de herkomst
van haar achternaam, die wortels heeft in Suriname, waar ze nog
nooit is geweest. Tijdens een korte vakantie op Texel bezichtigt ze
de kade waar in de oude tijd de zeilschepen westwaarts vertrokken.
Daar heeft ze een vluchtige ontmoeting met een man die Charles
Speijer heet en die in Paramaribo is opgegroeid. In een Amsterdams
archief reconstrueert Loulou het leven van haar overgrootvader, die
legendarische dichters en kunstenaars geldelijk steunde. Zonder veel
passie, verwachting of belangstelling voor het land en zijn
bevolking, reist ze in 1996 af naar Suriname, waar ze geen levende
ziel kent. De stamboom van haar overgrootvader, die ook joden
vermeldt, voert haar naar de in de achttiende eeuw zo bloeiende ‘Joodensavanne’,
waarvan nu nog slechts een ruďne rest. Toevallig komt ze Charles
Speijer weer tegen. Na zijn vertrek wordt Loulou’s afkeer van
medetoeristen haar in het binnenland noodlottig.
Loulou heeft het erg moeilijk na de dood van haar lief, zeer kort
nadat hij haar letterlijk had gedumpt en voor oud vuil had achtergelaten
in de straat onder het Rijksmuseum, waarop ze vervolgens werd beroofd.
Ze is vertaalster van beroep en als ze een flink klus af heeft gaat ze
zich dus wijden aan dat familieonderzoek. Loulou vind ik een leuk mens,
maar ze is niet echt vriendelijk in de omgang.. Ze heeft uitgesproken
meningen, over Joden, slavenhouders en alles wat ze tegenkomt en die
spuit ze ook te pas en te onpas. Wat lekkere discussies oplevert waarin
de onderwerpen telkens van verschillende kanten worden bekeken.
In deze 'historische roman' waren voor mij vooral de feiten
interessant. Hoe de Nederlanders zich in Suriname hebben gedragen, de
onderlinge verhoudingen en de politiek in dit land. Het 'roman' gedeelte
is een goed verhaal waarvan ik het einde, in haar triestheid, verrassend
hilarisch vond.
Eisjen
