Ik ben helemaal niet zo van de korte verhalen, omdat ik graag
eindeloos in een boek verzink en het liefst wil dat alles goed lang
duurt en lekker meeslepend is.
De goede verhalen van Mensje van Keulen hielden me 'tenenkrommend'
bezig en ik hing aan haar zinnen. Benauwd had ik het er vaak van, maar
wat knap en hoe heerlijk meeslepend.
In het Parool staat:
"Menselijke zwakte, dat is het overkoepelende thema in de zes
verhalen - nu eens draait het om jaloezie, dan weer om vernedering,
bedrog, wrok, ijskoude wraak, machtswellust. Onder al die menselijke
zwaktes ligt de angst te rotten, daar komt het op neer."
En ja, daar komt het op neer. Veel meer dan 'lezen dat boek' zou ik
er dan ook niet over willen vertellen. Als je ervan houdt wat meer over
de verhalen te weten te komen voordat je aan dit boek begint zou ik
zeggen lees die
recensie van het Parool,
maar ik zou het eerlijk gezegd zonde vinden. Het geeft net iets te veel
weg naar mijn smaak.
Eisjen
|
mensjevankeulen.nl
'Je verhalenbundel Een goed verhaal noemen is niet bepaald een
lichtzinnige stap: dan dien je kwaliteit te leveren. Maar de doorgaans
bescheiden opererende Mensje van Keulen (1946) bindt met die titel de
kat niet op het spek. Over de gehele linie is haar vorige verhalenbundel,
Het andere gezicht (2003), positief tot juichend ontvangen. En ja,
ook de zes nog minimalistischer verhalen in Een goed verhaal
tonen dat ze het kan: op de korte baan puike literatuur scheppen.'
Recensie Vrij Nederland
Mensje van Keulen is een van de beste verhalenvertellers uit de
Nederlandse literatuur. In Een goed verhaal bewijst ze haar
meesterschap opnieuw. In zes verhalen beschrijft ze herkenbare,
meeslepende, en vaak verontrustende situaties waarin de behoefte aan
liefde en erkenning, teleurstelling in het leven en eenzaamheid
terugkerende thema’s zijn. Een goed verhaal is een nieuw hoogtepunt in
haar vier decennia omspannende literaire oeuvre.
Uitgeverij Atlas |
