Het boekenweekgeschenk van dit jaar: een tafel vol vlinders van Tim
Krabbe.
Ik heb niet veel met het dierenthema dus ik ben blij dat de titel
slechts
een zin uit het boekje was.
Alvast de conclusie; ik vond het een erg mooi boekje. Ik zat er
verbazingwekkend snel in, meestal zijn zulke korte boekjes niets voor
mij.
Nog nooit iets van Tim Krabbe gelezen, op de een of andere manier is dat
er
nog nooit van gekomen. (iemand tips waar ik het beste mee kan beginnen?)
Dus
ik ben aangenaam verrast!
Het verhaal:
Het verhaal begint met Fred. Hij is op reis, hij is reisjournalist. Hij
wordt gebeld door thuis met het verzoek later terug te bellen. Hij kan
Bram,
zijn zoon, niet bereiken en het besef dringt tot hem door dat er iets
met
Bram moet zijn.
Bram is niet echt zijn zoon. Toen Fred heel jong was had hij een relatie
en
deze vrouw, Nicolien, had al een zoontje. De vader had zelfmoord
gepleegd.
Toen de liefde over was had hij meer moeite het zoontje achter te laten
dan
de vrouw. Hij is toen half-vader van Bram gebleven. Ze zijn heel hecht
geworden en Bram is voor Fred ongeveer het belangrijkste in zijn leven.
Bram
is geen 'confectie'; Bram is bijzonder
De rest van het verhaal wordt verteld door Bram, aan de hand van
dagboekfragmenten. Bram is op wereldreis en tijdens een tijdelijke
terugkeer
wordt hij verliefd op Anna. Deze liefde en de twijfels over zichzelf en
zoektocht naar zijn beweegredenen worden heel mooi beschreven.
Enkele zinnen:
"Hij had hem leren kennen zoals alle vaders hun zoon leren kennen,
doordat
hij had willen neuken."
"Bram was de mens van zijn leven."
"Zolang ze alleen maar in je hoofd zitten zijn gedachten ongevaarlijk,
je
kunt denken dat je ze nooit hebt gehad maar als je ze opschrijft kunnen
ze
niet meer weg, als weggewaaide papiertjes waar je je voet op hebt gezet.
Toch schrijf ik ze op. Dan kunnen ze zien dat ik niet bang voor ze ben."
Ben benieuwd naar jullie bevindingen en dus ook naar hoe jullie vinden
dat
dit boekje past bij het overige werk van Tim Krabbe.
Janet
Lang
geleden heb ik oa De Grot van Tim Krabbé 1997 gelezen, vond het toen
reuze interessant verhaal er is ook een film van gemaakt.
De grot werd in 2001 verfilmd door Martin Koolhoven, die daarmee een
Gouden
Kalf won. Voor beide films schreef Tim Krabbé zelf het scenario. ...
