Na de moord op Helen, zijn zwangere vrouw, is Scotland Yard Detective
Inspector Thomas Lynley, totaal de weg kwijt. Hij heeft zich
teruggetrokken
uit zijn werk. In een ultieme poging weer enige grip op het leven te
krijgen
is hij het South-West coast Path in Cornwall gaan lopen. Totaal
onvoorbereid, met een minimale uitrusting bij zich, loopt hij en loopt
hij.
Slaapt wanneer hij moe is, eet en drinkt wanneer hij iets kan krijgen.
In
die toestand ontdekt hij het dode lichaam van een jongen in
klimuitrusting
ergens op de rotsen langs de kust. In de wijde omtrek is slechts één
woning
te zien. Als hij daar niemand thuis treft, breekt hij een raam om binnen
te
komen, op zoek naar een telefoon. De bewoonster van het huisje, een
jonge
vrouwelijke dierenarts, treft zo een zeer onverzorgde man in haar huis
aan,
die een verhaal vertelt over een dode.
Zo begint deze nieuwste Elizabeth George. Al vrij snel blijkt dat er
geknoeid is met de klimuitrusting van Santo Kerne, de dode jongen. Geen
ongeluk dus, maar een moord. Wat volgt is een verhaal over de bewoners
van
een dorpje in Cornwall. Over Daidre Trahair, de bewuste dierenarts uit
Bristol, die er haar tweede huisje heeft, waar ze zich terugtrekt als ze
daar behoefte aan heeft. Verdachte in de moordzaak (want dat blijkt het
al
snel te zijn), een gesloten vrouw, die duidelijk iets lijkt te verbergen.
Over het gezin waar Santo Kerne uit komt. Zijn vader, Ben, heeft een oud
hotel opgekocht en wil daar, samen met dochter Kerra en schoonzoon Alan,
een
centrum voor outdoor-activiteiten van maken. Dellen, Santo's moeder, is
een
zeer onstabiele vrouw, die met regelmaat manische periodes heeft (duidelijk
herkenbaar aan de rode accenten in haar kleding) en dan sexueel zeer
actief
is, zij het meestal niet met haar eigen man, met wie ze in een
merkwaardig
verbond leeft. Ze maken elkaar niet gelukkig, maar kunnen elkaar ook
niet
los laten. Santo was de lieveling van zijn moeder, maar had een zeer
moeizame relatie met zijn vader.
Dan is er nog het gezin Angarrack. Zoon Cadan heeft een baantje in
het hotel
van de Kernes, hoewel hij daar duidelijk totaal geen zin in heeft. Maar
het
werken in het bedrijfje van zijn vader, Lew, waar surf-boards gemaakt
worden, was niet meer houdbaar. Zijn vader heeft hem op straat gezet en
nu
heeft hij dit baantje gevonden. Zijn zus, Madlyn was ooit de beste
vriendin
van Kerra Kerne, maar ze kregen ruzie toen Madlyn een relatie kreeg met
Santo. Een relatie die inmiddels alweer over is, waar Madlyn erg onder
geleden heeft.
Selevan Penrule is een andere dorpsbewoner. Hij heeft altijd een
boerderij
gehad, maar sinds een aantal jaren is die gesloopt. Op zijn land is hij
een
caravanpark begonnen. Hij is eenzaam. Zijn vrouw is overleden. Zijn
dochter
wil hem niet meer zien en zijn zoon woont in het buitenland. Wel is er
Tammy, zijn kleindochter. Haar ouders hebben haar vanuit Afrika naar hem
gestuurd, omdat ze niets meer met haar konden beginnen. Ze is zeer
gelovig
en wil dat ook in haar leven uitdragen. Hij heeft de opdracht
meegekregen
haar wat verstand bij te brengen.....
En er is Jago. Een oude surfer, die, nu hij zelf niet meer surft,
rondtrekt
en zijn diensten aanbiedt aan mensen binnen de surfwereld. Momenteel
werkt
hij in het bedrijfje van Lew Angarrack en helpt hem bij het maken van de
surfborden. Hij bewoont een caravan op het park van Selevan Penrule. Hij
is
een man die goed met jongeren op kan schieten. Hij had een goede band
met
Santo Kerne, is de vertrouwenspersoon van Madlyn Angarrack en wordt
raadgever voor haar broer Cadan.
De plaatselijke Detective Inspector Bea Hannaford wordt op de zaak
gezet.
Hoewel Lynley aanvankelijk zijn identiteit verborgen probeert te houden,
houdt hij dat uiteraard niet lang vol. Omdat hij, als 'vinder' van het
lijk,
formeel getuige is, schakelt Hannaford hem al gauw zijdelings in bij het
onderzoek. Al heel snel ook, is Scotland Yard geïnformeerd over de
betrokkenheid van Lynley. En al heel snel duikt dan ook Barbara Havers
op,
die door de Yard aan Hannaford wordt uitgeleend om haar bij te staan in
het
onderzoek.
En zo ontspint zich in 530 pagina's een verhaal dat steeds meer lijnen
tussen de verschillende dorpsbewoners blootlegt en waarin steeds meer
lijnen
in de individuele levens van deze mensen zichtbaar worden. De ontknoping
is
toch nog verrassend.
Het meest opvallende vond ik dat het boek een duidelijk thema lijkt
te
hebben: de relatie tussen ouders en kinderen. In hoeverre krijgen en/of
nemen kinderen de vrijheid om hun eigen weg te gaan, los van hun ouders
en
vaak tegen de zin van die ouders in. En wat betekent dat voor de
onderlinge
relatie?
In allerlei toonaarden speelt dit thema door het boek heen. Misschien is
het
hier en daar wel een beetje veel van het goede, maar over het geheel
genomen
maakt het het verhaal wel sterker.
Dat wil overigens niet zeggen dat het zonder zo'n duidelijk thema, niet
sterk geworden zou zijn.
Ik heb van 'Careless in red' genoten van het begin tot het einde.
Voor mij
weer een echte Lynley - hoewel ik ook de laatste twee niet links heb
laten
liggen. Maar toch - deze is absoluut sterker. Het lezen zeker waard!
Overigens is de titel me nog steeds niet helemaal duidelijk. Maar wie
weet
kan iemand die het boek gelezen heeft me dat duidelijk maken.
Manon
