Je ooit afgevraagd waarom het lijkt dat mannen "makkelijker" omgaan
met de liefde dan vrouwen, lees dan "Liefdeskolder" van Wilhelm Genazino.
De man die zich de volgende vraag stelt:
Zou iemand hem ooit vragen om van slechts één van zijn ouders te
houden? Waarom, dus, mag hij geen twee vrouwen tegelijk liefhebben:
Judith én Sandra?
Al jarenlang leeft hij met deze twee vrouwen zonder dat de één van de
ander weet. Hij heeft zijn eigen appartement en zijn vrouwen ook elk hun
huis, elk hun leven, dat zo verschillend is, dat hij er beslist niet
bang voor is dat ze elkaar tegen zullen komen.
Maar nu vindt hij toch dat hij een beslissing moet nemen en wel om de
heel simpele reden dat zijn "krachten" af beginnen te nemen en hij niet
ziet hoe hij dit vol moet houden.
Ik heb genoten van de droge, cynische toon waarmee dit probleem van
alle kanten bekeken wordt. De apocalipticus (hij geeft seminars over de
ondergang van onze samenleving) beschrijft in detail zijn eigen
ondergang. Het wordt wel heel tragisch als hij overweegt de voorkeur te
geven aan Sandra omdat zij hem een huwelijk aanbiedt waardoor hij kans
maakt op een pensioen. Zijn inkomen is namelijk niet geweldig en als
Sandra nou eerder overlijdt dan hij, dan kan hij in ieder geval nog
rondkomen......
Tot tweederde van het boek wist Genazino me goed te boeien, toen
dacht ik "kom op, nou mag er wel eens een beslissing vallen, zo kom je
nooit ergens....." Vond ik echt jammer. Er had eerder een eind aan
moeten komen :-)
Eisjen
