WOII - boeken



Door de weer langzaam toenemende nieuws-items en tv-programma's over WOII (en ook een beetje getriggerd door de mails over boeken voor Cuba) kwam ik op het idee om na mijn huidige boek -The man who cast two shadows van Carol O'Connell- te beginnen in een boek over de Tweede Wereldoorlog. Een jaar geleden dacht ik nog dat ik in mijn leven wel genoeg boeken daarover heb gelezen, maar toen begon ik in Eens was ik een mens van Primo Levi en ontdekte ik dat 'genoeg' niet bestaat ;-)

De keus is nu gevallen op Slaughterhouse Five van Kurt Vonnegut. Dat wilde ik al een poos lezen. Zijn er nog meer grrls die in deze tijd de behoefte voelen om een WOII-boek te lezen? Waarbij 'behoefte' vooral niet te serieus moet worden opgevat, meer als interesse, zin, traditie, etc.

Druk aan het repeteren met het vrouwenkoor om op te treden tijdens dodenherdenking. Altijd weer een ontroerend moment. In zo'n klein dorpskerkje en dan van die mooie liederen. Het gekke is dat ik in deze tijd van het jaar meestal teruggrijp naar een kinderboek. Reis door de nacht van Anne de Vries heeft vroeger een onuitwisbare indruk op me gemaakt. Weinig boeken over de oorlog geven m.i. zo de sfeer uit die jaren weer als dit boek. Maar dat kan ook komen omdat ik het als kind vele malen gelezen heb. WOII blijft een periode om steeds weer over te lezen.

Reis door de Nacht bestaat uit vier ook los uitgegeven delen: De duisternis in, De storm steekt op, Ochtendgloren en De nieuwe dag (wat een heerlijke, ouderwetse titels!). Heerlijke boeken inderdaad. Als er niet zoveel andere boeken lagen te dringen, zou ik acuut gaan herlezen. Nu ga ik ze maar aan de kinderen (proberen) op te dringen.

Vier delen? Merkwaardig. Ik heb er drie. Dus niet 'De nieuwe Dag'. 'k Heb de eerste druk, net na de oorlog van m'n vader gekregen ter info. (Ik was toen 9 !) Voorin ook: 'deze serie bestaat uit drie delen...'

Nou ja, doet er ook niet toe. In herlezen heb ik geen zin, al was 't maar om 't gristelijke sausje. Anne de V = bijna W G v/d Hulst = grrr!.

Maar ik vraag me af: zou mijn bijna 9-jarige leesgulzige kleindochter dit boek (ouwerwetse taal) kunnen pruimen? Ze vreet alles op dit moment. Pinkeltje is mooi. Harry Potter ook. Maakt niet uit. Maar van oorlog, van Duitsers, laat staan Hitler, laat staan joden - weet zij veel. Niks natuurlijk. En wat zou die info haar nu opleveren?

Ik weet het inmiddels. We gaan naar Klokhuis kijken - gaat over Westerbork. Dan naar (kids in pyjama) de stilte op de Dam. Uitleggen. En snel naar buiten blieken (hartje R'dam) - ooo! die rijen door! Deed ik vroeger ook altijd. Hoe lang is 't geleden dat ook 't openbaar vervoer even stilhield?
 

Ik kreeg vorig jaar van mijn ouders Het Achterhuis, waarbij mijn moeder vertelde dat ik dat boek al op mn 10e heb gelezen. Heeft diepe indruk gemaakt, maar ik kan me absoluut niet herinneren dat ik toen nog zo jong was! Wat ik daarmee wil zeggen; het hangt denk ik ook een beetje van de aard van je kleindochter af, Harry Potter is natuurlijk geen verhaal over WOII, dus het effect is ook anders. En ik ben het met Jeanette eens dat geschiedenis heel belangrijk is.. Misschien volgend jaar Reis door de nacht voor haar? ;)
 


Heb hier Suite française liggen van Irène Némirovsky. Een dikke 500 pages frans. En er liggen nog twee dikke ringboeken (één dankzij ziekte voor de helft uit), Anna Blaman is halverwege, er wacht nog een nieuwe Donna Leon en ik moet nog twee recensies schrijven. Maar ik wil graag, want het boek leek me prachtig.

Nee, niet speciaal 'in deze tijd'. Lees met zekere regelmaat over die periode. Zoals nu even in 'Oorlogsdagboeken over de Jodenvervolging', nav die recente publicatie van ?? over het veronderstelde verzwijgen van De Jong.

>Zijn er nog meer grrls die in deze tijd de behoefte voelen om een >WOII-boek te lezen? Waarbij 'behoefte' vooral niet te serieus moet >worden opgevat, meer als interesse, zin, traditie, etc.

Tja, ik moet toegeven dat ik ook wel iets met "thematisch lezen" heb. Vandaar dat ik vorig jaar februari voorstelde om Het Stenen Bruidsbed van Harry Mulisch te lezen vanwege de 60-jarige herdenking van het bombardement op Dresden. Slaughterhouse 5 gaat ook over dat thema, maar benadert het op een heeele andere manier. I.t.t. tot Mulisch was Kurt Vonnegut zelf als krijgsgevangene tijdens het bombardement aanwezig. Als je het interessant vindt, heb ik nog een opname liggen van een radio-interview met Vonnegut voor het onvolprezen BBC programma 'Front Row'.

Yep, heb ik toen meegelezen :-) Later las ik Extremely loud en incredibly close en daarin bleek Dresden ook terug te komen.

Ik wilde ook altijd nog eens iets van Vonnegut lezen, sinds ik het  jeugdboek Je moet dansen op mijn graf van Aidan Chambers las, waarvan de hoofdpersoon dweept met Vonnegut. Dus als iemand Slaughterhouse 5 nomineert (voor de nieuwe leeslijst), lees ik misschien wel mee.

Ik ga het niet nomineren, want ik ga het meteen lezen :-) Maar als je zin (en tijd dus!) hebt om het mee te lezen dan is dat natuurlijk leuk.

Mag ik nog een keer verwijzen naar de verzetsvrouw en SS-er van Peter Gerritse. Daar was ik vorig jaar helemaal kapot van. De 'SS-er' Jan Folmer was vorige week op tv in de documentaire "De spijt voorbij". Daarin kwam hij 'minder goed', of indringend naar voren als in het boek. Ik vond dat in de documentaire niet goed uitkwam dat Folmer volgens het boek door zijn vader, die hem na de oorlog onterfde en een klap voor z'n kop gaf in de gevangenis in Scheveningen, in een NSDAP gezin was geplaatst. Terwijl zijn vader in Indonesië zat en Jan Folmer in Nederland naar school moest mocht hij niet bij het gezin van zijn nichtje in huis. Het nichtje dat de bekende verzetsvrouw, Joke Folmer, werd.
 

 


 


Kurt Vonnegut staat in de straten van Dresden als krijgsgevangene. Ook zijn «vriend» Billy Pilgrim kijkt zijn ogen uit. Het is het Land van Oz. Voor Billy is de omgeving als een kitscherige ansichtkaart met daarop een plaatje van de hemel: complex, voluptueus en verleidelijk. De stad lijkt onaangetast door de oorlog. Dat verandert met het eerste geluid van de eerste bommenwerper. Vonnegut en Billy schuilen in de vrieskamer van een abattoir. Als ze naar buiten komen, is de stad weggevaagd. Ze bevinden zich op de maan.
Dit zijn scènes uit Vonneguts klassieke absurdistische roman Slaughterhouse-Five (1969). De schrijver was tijdens het Ardennen-offensief in de winter van 1944 gevangen genomen. Hij belandde in Dresden. Billy Pilgrim was niet meer dan de naam van de hoofdpersoon in het verhaal.
(Meer bij De Groene)

Anne de Vries, Reis door de nacht
Dit boek bestaat uit vier delen:
De duisternis in, 1951
De storm steekt op, 1952
Ochtendgloren, 1952
De nieuwe dag.

Dit is het ontroerende verhaal over een gezin in de Tweede Wereldoorlog. Vader, Evert-Jan de Boer, moeder, Jan, Guusje, Frits, Hanneke en Greetje. Ook oom Gerrit, de oude knecht, is hun tot grote steun. Hoe, vooral Jan en Frits de bezetting ervaren, onderduikers helpen, deel uit gaan maken van het verzet en uiteindelijk de bevrijding vieren, wordt in dit boek verteld.
(meer op de website Oude Jeugdboeken)

Suite française
Sixty-two years after its author died in the gas chambers of Auschwitz, a remarkable and previously unpublished wartime work by an emigré Russian Jew in France has taken the world of publishing by storm.
Suite francaise, the first two parts of what Irène Némirovsky originally intended to be a five-volume epic, has been hailed by ecstatic French critics as "a masterpiece" and "probably the definitive novel of our nation in the second world war".
(Meer bij Guardian Unlimited)

 

Boekgrrls

Laatste keer bijgewerkt: 01/05/06  Eisjen

Terug naar top pagina