Blijven lachen in tijden van nood.
Het is een boekje (208 blz. inclusief wat recepten) met korte stukjes.
Toch vormen al die stukjes een geheel. Meestal in het heden, soms in
hetverleden, zo krijg je een aardig beeld van het leven van Sascha
Meyer. De stukjes zijn niet perse altijd samenhangend maar toch vond ik
het prettig om te lezen.
Ik denk vaak na over wat er zou gebeuren als ik helemaal geen geld meer
heb.Wat er zou gebeuren als ik mijn baan zou kwijt raken. Dat is
precies wat er met Sascha is gebeurd.
In mijn hoofd is er toch soms een wat geromantiseerd beeld van armoede,
maar Sascha maakt duidelijk dat er niets romantisch aan is. Het
afhankelijk zijn, het dankbaar moeten zijn, akelig.
Toch kon ik me goed voorstellen dat ze zich soms niet kon inhouden,
toch die ene ring kopen, toch even naar de Bijenkorf omdat ze nog wat
kan kopen op haar creditcard. Dan telt ze weer even mee. Want daar had
ze echt last van, dat ze nu zonder baan, 100x had gesolliciteerd en
zelfs nog nooit voor een
gesprek was uitgenodigd. Het leek wel alsof ze niet meer meetelde,
alsof haar leven er niet meer toe deed - heel confronterend.
Ook haar gang naar de voedselbank, grappig beschreven maar je voelt de
pijn. De onlogica, in 1 doos zitten 4 pakken melk, in een andere doos
geen pak melk. Maar ook dat een ander dus bepaald wat jij eet, zo'n
bizar gegeven.
De conclusie is dat je maar blij mag zijn dat je een baan hebt en je
eigen geld verdient. Ook al is het soms krap, maar dat je zelf kunt
bepalen wat je eet morgenavond.
Ik kocht dit boekje ook om haar te steunen. Toch geweldig dat het haar
is gelukt om een boek uit te brengen.
Ik heb een aantal recensies gelezen waar veel commentaar is op dit boek
en de nieuwe arme (Sascha). Dat haar kind nog op paardrijles zit en
haar eten van de voedselbank komt. Maar juist dat snap ik, juist dat
spreekt mij aan. Het is geen boekje over armoede, het is een boek over
de nieuwe arme.
Gerda
|
Sascha Meijer
Het gesprek NCRV
Altijd wat
uitzending gemist
|
