Lawrence Hill, de schrijver die bekend werd door Het negerboek,
schreef eerder dit boek Iets uitzonderlijk groots. Nu was Het
negerboek al een voltreffer maar dit debuut is nog beter.
Het verhaal gaat over Mahatma Grafton een afgestudeerd econoom die niet
goed weet wat hij met zijn verdere leven aan moet, tot teleurstelling
van zijn vader, Ben. Deze gaf namelijk niet voor niets zijn zoon die
voornaam, zijn zoon zou later iets uitzonderlijk groots presteren of
worden. Maar de 25-jarige Mahatma wordt uit ellende maar
journalist bij The Winnipeg Herald, een krant in zijn geboorteplaats
Winnipeg, en trekt
voorlopig in bij zijn vader. Achteraf een gouden stap maar dat weten de
beide mannen dan nog niet.
Mahatma is nauwelijks geïnteresseerd in de wereldproblematiek en doet
zijn werk aanvankelijk met weinig animo. Langzamerhand blijkt dat
hij toch meer weg heeft van zijn vader dan hij dacht. Vader Ben
is namelijk een van de weinige zwarte inwoners in Winnipeg en verzamelt
alles wat hij te pakken kan krijgen over de strijd tussen zwart en
blank om ooit een Kritische negerhistorie te schrijven.
Als jongen had hij talloze keren over het leven van Gandhi gehoord. En
over beroemde zwarten. Booker T. Washington. Marcus Garvey. Harriet
Tubman. Langston Hughes. Ben had het dagelijks over hen gehad. Maar
Louise, Mahatma's moeder, had de preken altijd onderbroken. 'Hou toch
op met die jongen zijn hoofd vol te stoppen met kletspraat,' zei ze
vaak. 'Het is geen kletspraat,' zei Ben dan. 'Het zijn verhalen over
zijn mensen.'
Mahatma luisterde op het laatst ook niet meer en liet zijn ouwe heer
maar praten. Het ging het ene oor in en het andere weer uit.
Maar nu hij verslag moet doen krijgt hij te maken met de levens
van o.a. de zwarte inwoners en voelt hij zich steeds meer
betrokken bij deze mensen. Langzamerhand beginnen de verhalen van
zijn vader, de integere, intelligente Ben, hem te interesseren. Ben
blijkt steeds met een paar woorden zijn zoon verder te kunnen helpen of
inzicht te geven. De mannen gaan elkaar steeds meer waarderen. Ook Jake
Corbett, de man die eindeloos vecht voor het behoud van zijn uitkering,
en Yoyo, de verslaggever uit Kameroen, trekken de aandacht.
Jake en Yoyo zorgen voor de vrolijke, menselijke noot in dit boek. Yoyo
valt van de ene verbazing in de andere. Hij dacht dat Canada het
paradijs was. Hoe kan het dat mensen zoals Jake in zo'n rijk land
nauwelijks te eten hebben? Hij schrijft over Jake en deze wordt een
ware held in Kameroen maar daar heeft hij weinig aan in Winnipeg
natuurlijk.
Mahatma begint zich ondertussen steeds meer te interesseren voor de
taalstrijd, Frans versus Engels, die woedt in Canada en blijkt
een waar talent te zijn in het verslag leggen van de soms heftige
gebeurtenissen rond deze strijd. Ook tussen The Winnipeg Herald en de
concurrerende plaatselijke krant The Winnipeg Star is een strijd
ontstaan maar deze betreft het
aftroeven van primeurs. Mahatma blijkt goed in zijn werk, hij is een
geboren journalist en kijkt en zoekt op andere plekken dan de andere
journalisten en daardoor komt hij steeds met verrassend nieuws. Dat
blijkt niet onopgemerkt, zijn artikelen worden steeds vaker opgenomen
in de landelijke kranten en halen soms het nieuws op televisie tot
frustratie van zijn 'Star' collega's. Op het kantoor van The Herald
zelf hebben enkele collega's het inmiddels ook moeilijk met het succes
van de nieuwkomer Mahatma. Hij groeit steeds verder in zijn vak en
verandert in twee jaar tijd van een hangerige, besluiteloze jongen in
een doortastende journalist die opkomt voor de zaken waar hij voor
staat.
Lawrence Hill heeft een prachtige, rustige schrijfstijl maar zorgt er
wel voor dat de spanningsboog behouden blijft. De turbulente
taalstrijd is fascinerend en van vader Ben, de vrolijke Yoyo en
strijdende Jake ga je houden. Alle personages in dit boek zijn zo écht
neergezet dat je het gevoel hebt dat je ze daadwerkelijk hebt
leren kennen. Een boek om nog eens te lezen om opnieuw te genieten van
de mooie sfeer en menselijkheid in het verhaal. Erg mooi gedaan.
Dettie
|
Lawrence
Hill
|
