Dit boek gaat over een stel in de rijke klasse (Cynthia en Adam). Ze
zijn ongeduldig, willen alles snel en zijn daarom ook vroeg getrouwd en
aan kinderen begonnen. De kinderen (April en Jonas) krijgen alles wat
hun hartje begeert en groeien op in overdaad. Maar juist zij hebben
moeite met deze privileges.
De bruiloft
De eerste 38 bladzijden van dit boek beschrijven de bruiloft van Adam
en Cynthia. De dag wordt chronologisch verteld, maar om de paar
alinea's (of zelfs zinnen) spring je naar het hoofd van een
anderpersonage. Zoals de ouders van Adam en Cynthia, Cynthia's stiefzus
Deborah en Adams broer. Dit vond ik zelf erg vervelend lezen. Er wordt
wel duidelijk wat de relaties tussen de personages zijn en dat is nog
wel interessant, maar 38 pagina's aan een bruiloft besteden, het is een
keuze die ik niet gemaakt zou hebben, en waardoor ik ook bijna het boek
al had weggelegd.
Sprong in de tijd
Hierna maken we een sprong in de tijd. Cynthia en Adam hebben
inmiddels hun twee kinderen en deze zijn dan 7 en 6 jaar oud. Het
wisselen van personages gebeurd hier vooral tussen Cynthia en Adam
meteen enkel kijkje in het hoofd van de kinderen. Dit maakt het voor
mijeen stuk meer leesbaar.
Hoewel ze succesvol zijn, is ook bij Adam en Cynthia de sleur in de
relatie gekomen. Er zitten een paar grappige stukken tussen over hoe
Cynthia haar kinderen opvoed. Adam probeert vooruit te komen binnen
zijn werk en dit begint ook minder zuivere vormen aan te nemen. Hoewel
er op het einde van dit hoofdstuk wat
boeiende elementen in het verhaal worden gebracht, die scheurtjes
brengen in het geluk en Cynthia voor het eerst laat nadenken over de
weldaad waarin haar kinderen opgroeien, was dit boek niet boeiendgenoeg
voor mij om verder te lezen. Ik ben er mee gestopt op bladzijde 123, na
het tweede hoofdstuk.
Te laag tempo om te boeien
Het concept leek me erg boeiend. Ik kom zelf absoluut niet uit een
wereld van privileges en een kijkje in die wereld waarbij juist die
privileges aan de kaak worden gesteld, leek me dan ook interessant.
Maar als een boek 123 pagina's nodig heeft om enigszins op gang te
komen, dan is mijn aandacht eigenlijk al verdwenen. Voor mij liet de
uitwerking dus te wensen over. Ik had waarschijnlijk wel door willen
lezen als er al eerder nieuwe elementen aan het verhaal waren
toegevoegd, maar het tempo van het verhaal ligt voor mij te laag om te
blijven boeien.
Cynni
 Op het eind gebeurt er van alles
tegelijk. Maar ik vind ook dat de aanloop daar naartoe veel te lang
duurt en de beschrijving van dat huwelijk ook. Ik vond het op gegeven
moment gewoon een saai boek. De taal was niet mooi, de personages
boeiden niet echt en alles werd zo afstandelijk gehouden dat je ook
geen enkele binding met een of meerdere personages kreeg.
In deel drie gebeurt veel te veel en wordt ook heel snel afgeraffeld.
Alsof de schrijver een limiet had qua pagina's en zich ineens
herinnerde wat hij nog allemaal in het boek wilde stoppen.
De dosering in dit boek is gewoon slecht.
|
Jonathan Dee
|
