Ineke Vander Aa
De lichtekooi van Loven

381 pagina's | De Geus | februari 2012



Hard leven
In het eerste deel van De lichtekooi van Loven (het tegenwoordige Leuven) beschrijft Louise het rauwe leven van de lichtekooien en de harde strijd om hun bestaan. Na het overlijden van haar blinde vader, die als bedelaar de kost voor hen beiden bij elkaar smeekte gaat de jonge Louise in de prostitutie. Ze had zichzelf voorgenomen van niemand afhankelijk te zijn en droomde van een betere toekomst waarin haar beurs en buik goed gevuld zouden zijn. Naast alle ellende is er de vriendschap met de talentvolle tekenaar Sebastiaan, die door enkele van haar collega's de 'hoer der hoeren' wordt genoemd. Een gevaarlijke bezigheid want op sodomie stond de doodstraf. Een ander lichtpuntje in Louises grijze bestaan is de zwerfhond Loner. Wanneer deze in een hondengevecht terecht komt raakt Louise buiten zinnen en blijkt ze tot wrede dingen in staat te zijn.
 
Minder grauw
Haar trieste bestaan verandert wanneer ze als privé hoer in het huis van de wijnhandelaar Delvaux gaat wonen. Het tweede deel is dan ook minder grauw. Haar minnaar leert haar in de maanden die hij in Loven verblijft zelfs lezen en schrijven en ze discussiëren over de boeken van Spinoza. In de maanden dat hij terugkeert naar zijn depressieve vrouw en wijngaard in Frankrijk blijft Louise achter met haar eigen herinneringen en de godsvruchtige dienstmeid. Zelf heeft ze zich voorgenomen god nooit met een hoofdletter te schrijven. Nadat haar leven zo een aantal jaren is voortgegaan lijkt het lot zich opnieuw tegen haar te keren. Haar minnaar voelt zich gedwongen meer tijd met zijn vrouw door te brengen en Louise raakt opnieuw zwanger. Deze keer, zo neemt zij zich voor, zal ze zelf zorgen dat haar kind een betere toekomst tegemoet gaat. Dat lukt, maar haar eigen leven is niet meer te redden.


Aantrekkelijk Vlaams
De Lichtekooi van Loven speelt zich af halverwege de achttiende eeuw. Voor de laagste klasse van de bevolking was het een hard bestaan en daar weet Ineke Vander Aa je dan ook wel van te doordringen. Het eerste deel werd door al die ellende in mijn ogen wat langdradig en ik kreeg ook nergens het gevoel dat ik aanwezig was in de straten van Loven. Dat kan natuurlijk aan mijn verbeeldingskracht liggen, maar een duidelijk beeld van de straatstenen, huizen en markten kreeg ik niet. Wel van armoede, de daarmee gepaard gaande viezigheid en het misbruik. Maar wat voor mij het boek toch aantrekkelijk en levendig maakte was het Vlaamse dialect van Louise en haar stadsgenoten. Misschien had dit trieste verhaal wat compacter gekund, maar aangezien dit Ineke Vander Aa haar eerste roman is zal dit bij een volgend boek wellicht al beter zijn.



Janneke








De lichtekooi van Loven



Ineke Vander Aa

Ineke Vander Aa






Boekgrrls

Laatste keer bijgewerkt: 22/04/12  janneke