Christina
Hopkinson is auteur en journalist en dit is haar tweede boek. Met dit
boek heeft ze haar grote internationale doorbraak gemaakt. Voor De troep onder aan de trap werd
ze geïnspireerd door haar man die echtscheidingsadvocaat is en een
cliënte had die de fouten van haar man bijhield totdat ze hem niet
langer kon verdragen.
Het verhaal gaat over Mary, 36 jaar, getrouwd met Joel en moeder van
Rufus en Gabe. Ze is een werkende moeder. Ze zit niet goed in haar vel.
De eerste helft van het boek is zeurderig en wordt gevuld met een
beschrijving van de grote onvrede van Mary. Ze is ontevreden over de
bijdrage van haar man in het huishouden en gedraagt zich boos. Ze is
boos omdat zij alles in haar eentje moet doen. Mary heeft het gevoel
dat Joel haar pest doordat hij overal zijn troep laat liggen en besluit
een lijst te maken in Excel waarin ze gedurende een periode van 6
maanden bij gaat houden wat hij verkeerd en goed doet. Voor het foute
gedrag krijgt hij minpunten en voor positieve dingen krijgt hij
compensatiepunten. Als de lijst na 6 maanden de 100 punten overschrijdt
wil ze scheiden.
De tweede helft heeft meer diepgang en dan komen ook andere zaken aan de orde zoals haar werk en vriendschappen.
Mary heeft een paar goede vriendinnen: Becky en Mitzi die een rijke man
heeft getrouwd, niet werkt en 2 huizen heeft die lijken op huizen die
in interieur bladen staan. Tijdens een weekje logeren bij Mitzi en haar
man in hun 2e woning betrappen Mary en Joel het stel ongemerkt op
vreemde seks spelletjes. Later blijkt Mitzi ook nog vreemd te gaan met
de lesbische vriendin van Becky en bekoelt de vriendschap.
Ook vindt Mary een bonnetje van Joel waaruit blijkt dat hij een flirt
heeft met een meisje van zijn werk en komt het uit dat Joel al een
poosje weet dat Mary de lijst bijhoudt. Joel vertrekt naar zijn moeder
en Mary komt erachter dat ze toch niet zonder hem kan. Vriendin Becky
grijpt in en maakt samen met het stel een nieuwe lijst met afspraken
waaraan ze zich moeten houden. Uiteindelijk komt alles toch weer goed.
Ik vond het niet een bijzonder boek. Ik heb het uitgelezen omdat ik een
recensie zou schrijven, anders had ik het aan de kant gelegd. Er zijn
wel veel herkenningspunten voor werkende moeders, de spanningsvelden
tussen mannen en vrouwen en de belasting die vrouwen ervaren als ze
werkende moeder zijn en echtgenote. Veel jonge vrouwen hebben het
tegenwoordig moeilijk met de combinatie van kinderen huishouding en
werken. Op de voorkant staat dat het de grappigste, meest rake roman
over het
huwelijk, werk en moederschap is. Het grappige is me nogal
tegengevallen.
 Ria
|
website Christina Hopkinson
Eerste bladzijden van
het boek
|
