Francis Greenslade
Schuilplaats
Oorspronkelijke titel: Shelter
Vertaling:Elvira Veenings
336 pagina's | Orlando | september 2012



Deze mooie, toegankelijke roman speelt in Canada, in de jaren 70, in een gehucht in de wildernis, Chilcotin, in British Columbia. En in Williams Lake, een klein plaatsje waar de twee zusjes Maggie en Jenny door hun zeer jonge moeder en pension worden achtergelaten omdat zij de kost moet gaan verdienen als kokkin op een camping voor vliegvissers.

Het overweldigende landschap, prachtig en gevaarlijk, speelt een heel belangrijke rol. Heel boeiend voor een Nederlandse polderbewoner. Dat landschap laat zich niet bedwingen, maar geeft ook een ongekend gevoel van vrijheid

De dertienjarige Maggie vertelt het verhaal over hoe erg zij haar moeder mist en wacht op haar terugkeer, vooral wanneer oudere puberende zus Jenny in de problemen komt en een moeder heel hard nodig is. De zusjes geloven dat ongeluk in drieŽn komt, maar wat die derde gebeurtenis zal zijn, daarover twijfelen ze steeds, en de lezer ook.

De titel komt steeds terug in allerlei situaties waar sprake is van een hoognodige schuilplaats. Vader leert Maggie er een bouwen van takken in het bos, en later moeten de meisjes zichzelf vaak maar zien te redden in een vijandige wereld. Ze bouwen en vinden hun eigen schuilplaatsen. Ze worden er handig in.

De lezer krijgt het verhaal dus mee door de ogen van een kind, de gevoelige Maggie, en dat geeft er een grote charme aan, maar dat perspectief brengt de auteur aan het eind in de problemen omdat Maggie dan vaak uit de tweede hand moet vertellen wat ze gehoord heeft over het lot van haar moeder. Dat kan niet anders, maar het maakt dat laatste stuk wat minder spannend.

Achterin het boek staat informatie van en over de schrijfster, en ook, wat heel bruikbaar is, goede open vragen bestemd voor leesgroepen.

Ik vind de vertaling goed gedaan, het boek leest soepel, al staan er een paar merkwaardige dingen in. Solitaire noemen wij toch gewoon patience en zouden wij een stoofpot van wilde ree 'reepeper' noemen? Een plek waar Canadezen wonen die alleen een caravan hebben zouden wij toch een woonwagenkamp noemen, met alle armoedige connotaties die daarbij horen?

Het kan ook helemaal geen kwaad om wat te weten over Ierse immigranten in Canada, de armoede en honger die hen naar het westen dreef, waar de Ierse 'troubles' tussen de Katholieken en de Protestanten doorwoekerden. Net als het bekijken van de foto's en het beluisteren van de soundtrack van songs uit de jaren 60 en 70 op Greenslade's site. Dergelijke kennis voegt iets toe. Ook de site kan ik zeer aanbevelen.

 
Elma(2)


Boekgrrls

Laatste keer bijgewerkt: 02/11/12 janneke