Nominaties leeslijst november 2010 - april 2011


 

Ammaniti, Niccolo ~ Ik haal je op, ik neem je mee

Bauer, Belinda ~ Rusteloos land / Blacklands

Cleave, Chris ~ Kleine Bij / The Other Hand

Ebershoff, David ~ Vrouw nummer 19 / The 19th Wife

Ishiguro, Kazuo ~ De troostelozen / The Unconsoled

Mawer, Simon ~ De glazen kamer

McCarthy, Cormac ~ De weg / The Road

Niffenegger, Audrey ~ De tweeling van Highgate / Her Fearful Symmetry

Nooteboom, Cees ~ Het volgende verhaal

Peper, Rascha ~ Wie scheep gaat

Scholes, Katherine ~ De regenkoningin

Tsiolkas, Christos ~ De klap / The Slap

Veronesi, Sandor ~ Kalme Chaos


Ammaniti, Niccolo ~ Ik haal je op, ik neem je mee

Ik haal je op, ik neem je mee is een boek over twee liefdesverhalen waarbij de twee stellen uiteindelijk met elkaar verbonden raken. Veel weet ik er niet van, dit staat op de achterkant van het boek.

Ik heb twee andere boeken van Ammaniti gelezen en die bevielen mij goed. Er gebeuren vreemde dingen, allerlei mensen die eerst niet van het bestaan van elkaar afweten krijgen steeds meer met elkaar te maken (dit gebeurt dus ook in het nu voorgestelde boek) en komen bijelkaar in een bepaalde situatie. Dat leest gewoon heel erg leuk.

Een beetje meer: in een klein dorp heb je de 40-jarige playboy Graziano die na vele affaires zich wil settelen met Erica, die echter alleen op zijn geld uit is. Dan zijn er twee tieners uit dezelfde klas die verliefd zijn op elkaar. Gloria heeft rijke ouders en is mooi. Pietro is onzeker en wordt gepest op school.

Ik denk dat het boek zowel grappig als serieus is en als het net zo is als de andere Ammaniti's dan leest het ook nog eens lekker weg.

Judith


Bauer, Belinda ~ Rusteloos land / Blacklands

Ik wil graag Blacklands van Belinda Bauer aanbevelen voor de nieuwe leeslijst.

Het is een thriller zoals ik ze het liefst heb: geen bloederige details van gruwelijke moorden, geen bezeten speurders die met vallen en opstaan de dader zullen vinden en daarbij ook nog eens problemen hebben in de
persoonlijke sfeer. In dit boek gaat het om de confrontatie tussen de dader en zijn  slachtoffer, waarbij de lezer vanaf het begin tot het einde mee gaat in hun belevingen, hun ervaringen, en vooral hun gedachtewereld.
De dader, Arnold Avery, is een volwassen man, die achttien jaar eerder veroordeeld is wegens een aantal kindermoorden. Zes van zijn slachtoffers zijn gevonden, van andere heeft hij nooit willen vertellen of hij ze inderdaad vermoord had of waar hij ze begraven heeft. Hij zit in zijn cel en broedt op nieuwe plannen voor als hij vrij komt. Want hij is er van overtuigd dat hij door zijn voorbeeldige gedrag niet levenslang zal hoeven zitten.
Zijn tegenspeler is een erg intelligente jongen van elf, Steven Lamb, die de pech heeft op te groeien in een armoedig gezin, als zoon van een alleenstaande moeder, met een jonger broertje en een oma die getekend is
door het verlies van haar enige zoon, Billy.

Dit verhaal is zenuwslopend, hemeltergend, veroorzaakt hartkloppingen. Belinda Bauer kan zich haast perfect verplaatsen in de geest van een kind, als ook in die van een moordenaar, en ze weet het nog over te brengen op de lezer ook. Daarnaast is het ook een verhaal van een jongen die volwassen wordt. Toen ik begon te lezen was ze nog maar genomineerd voor de Gold Dagger Award, en terwijl ik de wegen van de twee hoofdpersonen  volgde, werd bekend dat ze de prijs gewonnen heeft. Volkomen terecht!
Belinda Bauer heeft een meesterlijke schrijfstijl. En de manier waarop ze sfeer weet te creëren, fantastisch!
Lees het niet zoals ik in de trein, want je vergeet uit te stappen…

Marjo

***** aanvulling van Petra *****

2010 is nog lang niet voorbij, en toch wil ik dit boek nu al nomineren voor Thriller van het Jaar! Op de cover staat een aanprijzing van Val McDermid (zelf niet de minste): 'Original, unsettling and atmospheric, this is a debut that hits the ground running'. En daar ben ik het helemaal mee eens!

Het draait allemaal om de 12-jarige Steven. Hij woont met zijn moeder en zijn kleine broertje bij zijn oma. Zijn oma is chronisch verdrietig, omdat jaren geleden haar zoon Billy werd ontvoerd en vermoord door een pedofiel. De dader, Arnold Avery, is opgepakt en veroordeeld, maar het lichaam van Billy is nooit gevonden. En oma
staat nog steeds iedere dag voor het raam te kijken of Billy misschien thuiskomt. Steven kan het allemaal niet meer aanzien en besluit Billy te gaan zoeken. Omdat de andere slachtoffers van Avery allemaal begraven waren op de hei, trekt Steven er ieder vrij moment met zijn
schop op uit om al gravend te proberen het lichaam van Oom Billy te vinden. Uiteindelijk realiseert hij zich dat hij op die manier weinig kans van slagen heeft en besluit het anders aan te pakken: hij schrijft Avery een brief met de vraag waar hij Billy begraven heeft. Avery ziet echter in Steven een potentieel nieuw slachtoffer en er ontstaat een beklemmend kat-en-muis spel.

Het verhaal wordt beurtelings vanuit Steven en vanuit Avery beschreven. Bij beide personen is Bauer er in geslaag om echt 'onder de huid' te kruipen, maar vooral de belevingswereld van Steven vond ik heel goed weergegeven. Een eenzame jongen, die opgroeit in armoe, met weinig perspectieven. Zijn manier om aan dat wereldje te ontsnappen en en passant ook nog even zijn oma blij te maken, is om het lichaam van Billy te vinden, omdat hij vermoedt dat hem dat Eeuwige Roem zal opleveren.

Val McDermid heeft al treffend weergegeven hoe goed dit boek is, dus dat hoef ik niet nog eens over te doen. Het is het debuut van Bauer, ik kijk nu al uit naar meer boeken van haar.

Petra


Cleave, Chris ~ Kleine Bij / The Other Hand

Dag grrls,

Een tweede boek dat ik graag wil nomineren is The other hand van Chris Cleave (in het Nederlands vertaald als Kleine Bij). Daarover schreef ik het volgende op mijn leesblog:


Een zeer indrukwekkende roman van Chris Cleave!

Het verhaal
De jonge asielzoekster Little Bee wordt vrijgelaten uit een Brits asielzoekerscentrum. Ze neemt direct contact op met de enige mensen die ze kent in de UK, Andrew en Sarah O'Rourke. Ze ontmoette dit stel twee jaar eerder op een strand in haar vaderland Nigeria, waar zij vakantie aan het vieren waren. Alhoewel, vakantie? Ze probeerden hun op de klippen lopende huwelijk te redden.

Twee jaar later proberen Andrew en Sarah de gebeurtenissen op dat strand uit alle macht te vergeten. Dat lukt Sarah vrij aardig door keihard te werken, maar Andrew is in een diepe depressie geraakt. Het telefoontje is de druppel die zijn emmer doet overlopen: hij pleegt zelfmoord.

Hiermee verklap ik niets, want dit zijn de zaken waarmee de schrijver in de eerste twee hoofdstukken een tipje van de sluier oplicht. Wat is nou precies dat vreselijke strandgebeuren waardoor Andrew zich uiteindelijk van het leven berooft en Little Bee Nigeria ontvlucht?

Op de dag van Andrews begrafenis staat Little Bee, die van zijn dood niets weet, op Sarahs stoep. Het gebeurde blijkt dan zeker niet slechts het verleden te zijn, maar ook het heden en zelfs de toekomst van Sarah, haar zoontje Charlie en Little Bee te bepalen.

Knap geschreven roman over een vreselijk zwaar thema.


Ben namelijk erg benieuwd of jullie het met me eens zijn...

Else


Ebershoff, David ~ Vrouw nummer 19 / The 19th Wife

Dit boek las ik een paar maanden geleden in de Engelse versie, in september verscheen de Nederlandse vertaling.

In 1875 schreef Ann Elizabeth Young een boek getiteld - Wife No. 19 or the Story of a Life in Bondage - over haar leven als lid van de Kerk van de Heiligen der Laatste dagen en haar polygame huwelijk met de leider van de kerk die op 67 jarige leeftijd met de toen 24 jarige Ann Elizabeth in het huwelijk trad. Zij werd daarmee zijn 19de vrouw. Haar boek is een aanklacht tegen het leed dat vrouwen werd aangedaan wanneer zij gedwongen worden de regel van veelwijverij te accepteren. David Ebershoff heeft de titel en veel van de inhoud van zijn roman gebaseerd op deze biografie van Ann Elizabeth Young. Hij laat echter niet alleen Ann Elizabeth's stem die we horen maar gebruikt en creëert verschillende documenten en getuigenissen en weet dit alles op een ingenieuze manier met elkaar te verbinden in het onderzoek van een studente over de geschiedenis van de mormoonse kerk. Tussen de vele gebeurtenissen in het verleden weeft hij ook nog een hedendaags moordmysterie Jordan Scott, voor de verandering eens een prettig ongecompliceerde homo, keert na 6 jaar terug naar Utah als hij hoort dat de 19de vrouw van zijn vader  beschuldigd wordt van de moord op haar echtgenoot. The 19th Wife is in dit geval zijn moeder.


The 19th Wife (Vrouw nummer 19) is een opmerkelijk verhaal vol met historische informatie waarbij Ebershoff de verschillende standpunten over polygamie tot hun recht laat komen. Hij spreekt nergens een oordeel over uit, dat laat hij wijselijk aan de lezer over.

Janneke


Ishiguro, Kazuo ~ De troostelozen / The Unconsoled

Dag grrls,

Een van de vreemdste boeken die ik het afgelopen half jaar las is The unconsoled (De troostelozen) van Kazuo ishiguro. Ik schreef er het volgende over op mijn leesblog (daar staat nog meer, maar dat moeten jullie niet lezen want bevat verklappers):


Door de naam van de auteur ging ik ervan uit dat het een Japanner was, en kocht het boek dus in het Nederlands. Blijkt dat het een Brit is! Een fijne confrontatie met mn eigen vooroordelen... Nee, nazoeken in de Wikipedia geeft me gelukkig deels gelijk! *veegt zich opgelucht het voorhoofd af*. Maar goed, ik had De Troostelozen dus wel gewoon als The Unconsoled kunnen lezen...

Wat een maf boek is dit! Eerst maar eens een indruk van het verhaal, niet meer dan een indruk hoor want het is zo complex dat het amper na te vertellen is.

De wereldberoemde pianist Ryder komt aan het begin van het boek aan in een verder niet nader omschreven en zeer waarschijnlijk imaginaire Midden-Europese stad aan. Hij zal daar een paar dagen later een lezing houden en een optreden verzorgen tijdens een speciale avond. Dit is hij overigens vergeten: Ryder heeft geen idee waarom hij in deze stad is! En ook dat hij in de dagen naar dit optreden toe een flink aantal verplichtingen is aangegaan weet hij niet (meer). Dus wordt hij van hot naar her geleefd. En stelt hij steeds mensen teleur doordat hij niet (meer) weet dat hij een afspraak met hen heeft.

Het deed me een beetje aan een nachtmerrie denken: je loopt van het ene gebouw naar het andere, die dan weer wel en dan weer niet met elkaar verbonden zijn, je komt de ene bekende van vroeger tegen na de andere bekende van pas geleden en allemaal willen ze wat van je. Je voelt die druk continu. Ik heb daar onvoldoende verstand van, maar volgens mij zou je het boek een moderne variant van een magisch realistische roman kunnen noemen.

Conclusie: mooi en tegelijk enorm bevreemdend en stiekempjes hilarisch boek. Of ik het zomaar blind iemand aan zou raden? Daarvoor is het te maf en te dik (580 pagina's).

En juist daarom wil ik het graag nomineren bij de boekgrrls: het bleek in mijn IRL-leesgroep mooie discussies op te leveren!

Else


Mawer, Simon ~ De glazen kamer

Ik ben 2010 begonnen met een aantal topboeken. Else heeft er al een van genomineerd. Maar De Glazen Kamer zou ik toch ook niemand willen onthouden. Dus dat wordt mijn nominatie voor deze keer.

Dit schreef ik erover in mijn blog.

Van de achterflap: Tsjecho-Slowakije 1930. Op een heuvel buiten Praag laten Viktor en Liesel Landauer hun droomhuis bouwen. Een modern vormgegeven huis van staal, glas en natuursteen. Met als blikvanger de centrale glazen kamer, een architectonisch hoogstandje. Als de donkere wolken van de Tweede Wereldoorlog zich boven Europa samenpakken moet de joodse Viktor met zijn gezin vluchten voor de nazi’s. Het vertrek van de bewoners betekent niet het einde van het huis. Het gaat steeds in andere handen over: van de Landauers naar de nazi’s, naar de Russen, naar de staat. Altijd blijft de glazen kamer een haast magische aantrekkingskracht uitoefenen op de bewoners. En dan, jaren later, na de val van het communisme, kan de weduwe Landauer eindelijk terugkeren naar haar huis.

Ik vond het een prachtig boek. We volgen Viktor en Liesel vanaf het moment dat ze net zijn getrouwd, hun inspanningen om het huis van hun dromen te laten bouwen door de architect Abt Rainer, hun vlucht voor de nazi’s en hun (niet minder interessante) relaties met de mensen om hen heen. De Glazen Kamer is een rode draad door het boek, de bewoners die hier achtereenvolgens hun intrek hebben genomen.

De personages en relaties worden goed uitgewerkt. De ontwikkelingen in Europa spelen weliswaar op de achtergrond maar laten onverbiddelijk hun sporen na in de levens van de hoofdpersonen van het boek. Het boek boeit vanaf de eerste letter. Door de beschrijvingen over de Glazen Kamer kun je je een beeld vormen over het huis. Zelfs zo sterk dat het plaatje dat ik me van het huis voor ogen had niet eens heel anders was dan de foto’s die van het (bestaande) huis op internet te bekijken zijn, laten zien. Voor mij is het slot het enige minpunt. Net iets te veel en net iets te toevallig. Maar dat neem ik op de koop toe. Een aanrader.

Op mijn blog staan ook nog een paar links.

Janny


McCarthy, Cormac ~ De weg / The Road

Dit boek las ik omdat het voor een vriendin van me het mooiste boek is dat ze ooit gelezen heeft.
En het is inderdaad gruwelijk mooi. Letterlijk: gruwelijk én mooi.

In april 2009 is dit boek ook al eens genomineerd. Het werd toen verfilmd. Maar niet gekozen dus.

In juli dit jaar schreef Marjo er vol lof over. Ik baseer me bij deze aanbeveling voor een groot deel op wat zij  schreef.

Een man en een jongen. Vader en zoon. Samen lopen - het is vaak meer strompelen - ze over de Amerikaanse wegen. Op weg naar het zuiden. Waarom? Wie zijn ze? Waar zijn ze? Waarom zijn ze daar? Wat is er gebeurd? Zijn er nog andere mensen? Welk jaar is het?

Deze en nog veel meer vragen komen in je op als je begint te lezen. Maar er zijn geen antwoorden.

Er zijn ook geen namen. De jongen is de ‘boy’. Hoe oud hij is, is onbekend. Hij kan een beetje lezen en hij lijkt soms best wijs in de gesprekjes metzijn vader.

Af en toe zijn er nog herinneringen aan de moeder. Zij koos ervoor zelfs geen poging te wagen om te overleven.

Dus trekken de twee in barre weersomstandigheden naar het zuiden, een tweede winter zullen ze niet overleven.

De omgeving is dor en doods. Steden zijn vervallen en verbrand, auto's zijn achtergelaten op de wegen met de verkoolde chauffeurs er nog in. Er zijn geen gewassen meer, geen vogels, geen koeien. Alles is bedekt met een laag as. De mensen dragen maskers om niet al het as dat in de lucht hangt in te ademen. Slechts af en toe vinden de twee nog iets te eten. Andere mensen vormen een bedreiging; het is dan ook moeilijk om een schuilplaats te vinden waar een vuurtje gestookt kan worden.

De man heeft een pistool. Met twee kogels. Bedoeld om de jongen en zichzelf dood te schieten als het zover komt. Als er later nog maar één kogel in de lader zit, vraagt de man zich af: Can you do it? When the time comes? When the time comes there will be no time. Now is the time. What if it doesn’t fire? It has to fire. What if it doesn’t fire? Could you crush that beloved skull with a rock?

Soms komen ze andere mensen tegen, meestal zijn dat 'the bad guys' zoals de jongen ze noemt. Ze proberen hen te ontwijken. Soms komen ze ook mensen tegen die net als zijzelf proberen te overleven. De man wil ook hen
ontwijken. Maar de jongen is zijn geweten.

Are we still the good guys? he said.
Yes. We’re still the good guys.
And we always will be.
Yes. We always will be.
Okay
.

Nee, geen boek om vrolijk van te worden. Maar de liefde tussen vader en zoon is diep. En uiteindelijk is er nog een klein sprankje hoop.

En o ja, mijn boekje is klein en heeft grote letters met ook nog behoorlijk wat wit. In totaal 287 pagina’s. De Nederlandse versie telt iets van 225 pagina’s.

En nog een o ja: geen boek voor de feestdagen of de lente. Meer een februariboek.

Paula


Niffenegger, Audrey ~ De tweeling van Highgate / Her Fearful Symmetry

Om het mezelf wat makkelijker te maken, eerst maar even de samenvatting die ik heb geknipt uit de Biblion recensie:

"De eeneiïge Amerikaanse tweeling Julia en Valentina (20) erft de flat van hun tante in Londen op voorwaarde dat ze er als ze 21 jaar zijn, zonder hun ouders gaan wonen. Ze doen dat inderdaad en leren dan kleurrijke medebewoners kennen, o.a. Robert, de jongere man met wie hun tante een Latrelatie had, en benedenbuurman Martin, wiens Nederlandse vrouw hem na 25 jaar heeft verlaten om zijn dwangneuroses. De hechte relatie van de tweeling verandert als Valentina verliefd wordt op Robert en zich wil losmaken van Julia."

Wat hier niet vermeld wordt, is dat de erflater, de tweelingzus is van de moeder van Julia en Valentina. Moeder en haar zus zijn al sinds de geboorte van de Julia en Valentina ernstig met elkaar gebrouilleerd en de tweeling is er nooit achter gekomen wat er gebeurd is. Wonen in het nog ingerichte huis van hun tante is natuurlijk een uitgelezen mogelijkheid om daar achter te komen.

Ik wil absoluut niet te veel verklappen, dus hier laat ik het qua samenvatting bij. 'A Fearful Symmetry' (De tweeling van Highgate) is een fascinerend verhaal over vasthouden en loslaten, over dood en leven en de af en toe dunne scheidslijn tussen deze twee. Het boek is sprankelend, origineel en zeer verrassend. Op geen enkel moment is duidelijk waar het verhaal naar toe gaat - je blijft daarom lezen. En zelfs als je denkt dat je denkt te weten hoe het in elkaar zit, komt er op de laatste pagina nog een verrassing.

Petra


Nooteboom, Cees ~ Het volgende verhaal

Ik begon de 24 Hour Read-a-Thon zaterdag met een aanbeveling van mijn favoriete auteur David Mitchell: Het volgende verhaal, van Cees Nooteboom. Ik had de novelle bijna 2e hands gekocht, maar het was het boekenweekgeschenk van 1991 en ik bleek het dus gewoon in de kast te hebben staan :\ Zo'n boek dat eeuwig ongelezen had kunnen blijven, of erger - ongelezen op een boekenruil had kunnen terechtkomen :\

But OMG, wat vond ik het mooi! Ondanks enige irritatie over het overdreven "kijk mij eens erudiet zijn" van Nooteboom (snobistisch toch, bij zo'n boek dat bestemd is voor 'het plebs'?). Ik moet dit boekje echt nog eens herlezen. 92 pagina's dun, dus een eitje!

Waar gaat het over? Een ex-leraar klassieke talen wordt wakker in een hotelkamer in Lissabon, terwijl hij de avond tevoren toch echt is ingeslapen in zijn kamer in Amsterdam. Hij (her)kent de kamer, dat wel: ooit pleegde hij hier overspel met een collega... Wat is er gebeurd, is hij overleden?

Het is mijn intentie hier binnenkort nog een kort verslagje over te schrijven op mijn blog Graasland. Nu geen tijd, want het is 24 Hour Read-a-Thon en ik moet *lezen*!

Chanou


Peper, Rascha ~ Wie scheep gaat

Dit boek heb ik ooit eens tweedehands opgepakt, maar nog niet gelezen. Ik heb al een of twee andere boeken van Rascha Peper gelezen en die bevielen me wel.

Dit boek gaat over: een oude Haagse kleermaker, een dweperig meisje van 15, een wereldvreemde oceanograaf en een man die toeleeftnaar een diepe duik in de Atlantische oceaan. Ze zijn verbonden door de gedachte aan de vrouw wiens lichaam nog al twee jaar op de zeebodem ligt.

De achterblijvers leven verder, in beslag genomen door hun eigen dagdromen, herinneringen en ambities.

Judith


Scholes, Katherine ~ De regenkoningin

Diegenen die genoten hebben van de Gifthouten Bijbel van Kingsolver zullen De regenkoningin van Katherine Scholes waarschijnlijk ook wel kunnen waarderen. Ook in dit boek speelt de zending in Afrika (Tanzania) een grote rol. Maar het levert een totaal ander boek op. Ik kreeg het boek in handen en heb het niet meer neergelegd. Het is een ware page-turner.

Kate wordt als kind wees, nadat haar ouders op een missiepost in Tanzania zijn vermoord. Ze groeit vervolgens in Australië op en blokkeert al haar herinneringen aan Afrika. Want terugdenken aan het verleden is te pijnlijk. En zo leeft ze alleen in het heden, totdat haar nieuwe buurvrouw haar ruw terugsleurt naar het verleden. De buurvrouw, Annah, is niet zomaar naast haar komen wonen. Ze was ooit de beste vriendin van Kate's moeder, en ze wil Kate vertellen over wie haar ouders werkelijk waren en wat er gebeurt is.

En zo begint een interessante reis terug in de tijd, waarin het duidelijk wordt waarin het eigenljk Annah is die de hoofdrol speelt. Een vrouw die als zendelinge naar Afrika werd gestuurd met al haar Europese ideeën. Ze zoekt

haar eigen weg in het zendelingenbestaan. Haar leven is zeker niet saai te noemen en we maken kennis met een kleurrijk leven waarin ontberingen, de afrikaanse cultuur, artsen en medicijnmannnen, geloof en bijgeloof een grote rol spelen.

Katherine Scholes, de schrijfster, woont nu in Melbourne, Australië en bracht haar jeugd door in Afrika. Van haar ouders kreeg ze informatie over de geschiedenis van Tanzania, het Swahili en over het medische werk in het oerwoud.

Kortom een boeiend boek, dat ik graag met jullie samen zou willen herlezen. Helaas niet meer verkrijgbaar in de boekwinkel.......dus iedereen naar de bieb of op zoek naar een tweedehands exemplaar!

Voor diegenen die iets meer van de auteur willen weten: Katherine Scholes heeft een website.

J@cq


Tsiolkas, Christos ~ De klap / The Slap

The Slap (De klap) is het verhaal over de klap, die een man tijdens een barbecue aan een 3-jarig jongetje geeft. Het jongetje is niet zijn eigen zoon. Het boek behandelt acht mensen die het hebben zien gebeuren en welke invloed deze gebeurtenis op hun eigen leven heeft.

Het boek wordt door sommige lezers heel erg gewaardeerd, terwijl anderen er niets aan vinden of het zelfs een heel slecht boek vinden. Dat nodigt dus uit tot conversatie! Zo wordt het misschien weer gezellig druk op de lijst.

Judith


Veronesi, Sandor ~ Kalme Chaos

Kalme Chaos van Sandor Veronesi gaat over een man die na de plotselinge dood van zijn vrouw besluit niet naar kantoor te gaan, maar in zijn auto te blijven aan de overkant van de straat bij de school van zijn tienjarige dochter. Hij handelt van daaruit alle noodzakelijke verplichtingen af van zijn bedrijf dat in een fusie verkeert en waarvan hij een van de directeuren is. Het mooie aan het boek zijn de beschrijvingen van de relaties met de mensen om hem heen, zijn schoonzus, zijn broer, collega's. De mensen komen bij hem in de auto langs, in eerste instantie om te kijken of het wel goed met hem gaat, maar gezien de bijzondere omstandigheden blijken ze hem in de auto of in het parkje en barretje in de buurt, van alles te vertellen.

De schrijver neemt je mee met zijn overdenkingen en met hetgeen daaruit volgt, welke keuzes hij maakt en welke handelingen daaruit voortvloeien. "Leven in stand-by" is een mooie kop boven een recensie van dit boek evenals de opmerking "het verschil tussen succes en geluk".

Tijdens mijn vakantie las ik dit boek en het heeft me in zijn greep gekregen. Ik ben benieuwd of dat bij jullie ook zo gaat, vandaar mijn nominatie voor de leeslijst.

Marike O.

 



Huidige leeslijst

Boekgrrls   Terug naar top pagina