Nominaties leeslijst mei 2010 - oktober 2010


 

Braam, Conny ~ De Handelsreiziger van de Nederlandsche Cocaïnefabriek

Cleave, Chris ~ Kleine Bij / The Other Hand

Hamsun, Knut ~ Mysteriën

Harstad, Johan ~ Hasselby

Hermsen, Joke ~ Stil de tijd

Houellebecq, Michel ~ De mogelijkheid van een eiland

Jensen, Liz ~ The Rapture

Kirino, Natsuo ~ De nachtploeg

Lewycka, Marina ~ Twee caravans / Two Caravans

Mawer, Simon ~ De Glazen Kamer

Müller, Herta ~ Ademschommel

Rasker, Maya ~ Met onbekende bestemming

Rosenboom, Thomas ~ Zoete Mond

Rosnay, Tatiana de ~ Haar naam was Sarah

Salinger, J.D. ~ De vanger in het graan / The Catcher in the Rye

Satrapi, Marjane ~ Persepolis


Braam, Conny ~ De Handelsreiziger van de Nederlandsche Cocaïnefabriek

Mijn boekenjaar is zo goed begonnen dan ik een drietal boeken wil nomineren die ik zelf al heb gelezen. Als laatste De Handelsreiziger van de Nederlandsche Cocaïnefabriek van Conny Braam.

Ik heb het boek opgepakt n.a.v. een commentaar op de presentatie van Conny Braam in het literair café in Nieuwegein. Vooral omdat ik eigenlijk maar zo weinig over WO 1 heb gelezen. Daardoor heb ik me ook nooit zo erg bezig gehouden met de rol die het neutrale in Nederland in die tijd speelde. Er is heel wat geld verdiend aan de verkoop van cocaïne voor de soldaten aan het front. Enerzijds het verhaal van de soldaat die slachtoffer wordt en anderzijds het verhaal van de handelsreiziger die slachtoffers maakt.

Een stukje van de inhoud:

Op 31 juli 1917 klimt de 26-jarige Engelse onderwijzer Robin Ryder in de buurt van Ieper een loopgraaf uit en rent overmoedig de Duitse mitrailleurs tegemoet. Drie dagen later raakt hij zwaargewond door een Duitse granaat; voortaan moet hij zijn gezicht verbergen achter een maskertje.

Op ongeveer hetzelfde moment haalt zijn leeftijdsgenoot Lucien Hirschland, handelsreiziger van de bloeiende Nederlandsche Cocaïne Fabriek te Amsterdam, een grote order binnen van een Engelse farmaceutische firma, en kort daarop sluit hij met een inkoper van het Duitse leger een lucratieve deal. Van de provisies kan hij zijn felbegeerde Harley Davidson kopen.

Na de wapenstilstand brengt een wonderlijk toeval Robin Ryder in huize Hirschland, waar hij liefdevol wordt opgevangen door Luciens jongere zus Swaantje. Er groeien verwachtingen en illusies, maar door bedrog en zelfbedrog raken hun levens volledig ontworteld, want de oorlogsveteraan heeft meer te verbergen dan zijn verminkte gezicht.

(Janny)

 


Cleave, Chris ~ Kleine Bij / The Other Hand

Mijn boekenjaar is zo goed begonnen dan ik een drietal boeken wil nomineren die ik zelf al heb gelezen. De eerste is Kleine Bij (The Other Hand) van Chris Cleave. Ik heb het boek gelezen voor de eerste Twitter boekbespreking. Een enorm mooi boek over een Afrikaanse vluchtelinge en een Engelse vrouw die een gruwelijk stukje verleden delen.

De titel zet je op het verkeerde been. Het is geen kinderboek en geen damesroman.

De recensie bij Boekverkoper.nl:

De voorkant van de roman Kleine Bij heeft iets weg van een zomerboek. Een zonsopgang of -ondergang aan een strand. De tekst op de achterkant helpt je meteen uit die droom. De tekst verschaft geen duidelijkheid waar het boek over gaat, maar prikkelt de lezer: We willen je eigenlijk niet vertellen waar dit boek over gaat. Het is een uiterst bijzonder verhaal en we willen je leesplezier niet verpesten. Natuurlijk is deze tekst een stuk prikkelender dan de tekst op de voorkant van het boek: ‘Zonder twijfel het beste boek van het jaar’ METRO. Maar vooral de combinatie van deze informatie en ervaringen wekte mijn nieuwsgierigheid. Het verhaal begint in een detentiecentrum voor asielzoekers in Groot-Brittannië. Een aantal vrouwen weet te ontkomen en onder hen bevindt zich Kleine Bij. Zij gaat naar de enige mensen, die ze kent in Groot-Brittannië. Ze weet hen te vinden met behulp van het rijbewijs dat zij heeft van de man, die ze een aantal jaar ervoor tegen het lijf is gelopen op een strand in Nigeria. Daar speelden zich gebeurtenissen af die verstrekkende gevolgen hebben gehad voor alle betrokkenen. Het is een verhaal over twee vrouwen wier levens zich verweven. Het gaat over een Britse vrouw en over een asielzoekster uit Nigeria. Het is echter geen verhaal over alle erge dingen, die ze heeft meegemaakt, maar een schitterend literair werk waarin de auteur misstanden en vooroordelen op zeer subtiele wijze weet aan te kaarten. Niet door te vertellen hoe onrechtvaardig iets is maar door de kunst van het weglaten. Via de onschuldige blik van Kleine Bij bekijken we onze eigen samenleving. Helaas kan ik hier geen voorbeeld van geven want dat zou het leesplezier kunnen verpesten. Het is een verhaal dat gelezen moet worden.

(Janny)

 


Hamsun, Knut ~ Mysteriën

Ook van mij nog een lees-voorstel. Knut Hamsun: Mysteriën, uit 1892. Ik las dit boek, in een nieuwe uitgave van De Geus, een maand of wat geleden en raakte al lezend zeer onder de indruk. Een vervreemdend verhaal over een tragische eenling, in verrassend modern proza verteld.

Dit schreef ik er toen o.m. over:

Een wonderlijke roman over een wonderlijk mens. Ik las met stijgende verbazing. Wat is dat voor een figuur over wie ik zit te lezen? Wat moet ik met die man? Wat wil deze merkwaardige persoon met al z'n capriolen? Tot ik begreep dat de man dat zelf ook allemaal niet wist.

De hoofdpersoon in deze roman is ene Johan Nilsen Nagel. Tegen de dertig. Op een dag stapt hij in een Noors havenstadje van boot (nee, hij loost z'n bagage en komt terug via land!) en neemt z'n intrek in een hotel. Hij draagt een kanariegeel pak + pet. Heeft een vioolkist (met vuile was) bij zich en in z'n vestzakje zit een flesje blauwzuur. Merkwaardig. En ook de komende weken zal hij zich merkwaardig gedragen.

Ik las met stijgende verbazing, schreef ik. Maar vooral ook met stijgende ontroering, naarmate het verhaal vorderde. De schrijver dook in de kop van zijn personage: monol. interieur. En Nagel draaide dol. Heftige emoties. In heftig proza.

(Mart)

 


Harstad, Johan ~ Hasselby

Graag wil ik nomineren: Hasselby van Johan Harstad. Dit boek heb ik tijdens de boekenweek gekocht. En ja, zoals vaak liet ik me (mede) leiden door de de buitenkant: een rood kaft met een oranje figuurtje dat aan het hardlopen lijkt te zijn. De ondertitel vond ik mysterieus: "Het demonteren is begonnen". Dit alles deed me onmiddelijk denken aan de Canadese schrijver Douglas Coupland, een van mijn favorite schrijvers. Maar na het lezen van de achterflap lijkt het verhaal toch veel serieuzer te zijn dan dat in Coupland's boeken. Maar misschien dat dat allemaal nog heel erg meevalt.

Volgens een recensie op bol.com gaat het over een 42-jarige man wiens vader net overleden is. Hoewel dit als een bevrijding voelt gaat hij toch terug naar het kleurloze stadje waar zijn vader woonde om daar als magazijnbediende een kleurloos leven te lijden. Het boek gaat vooral over de teloorgang van de welvaartsstaat en is op hoog literair nivo geschreven.

De auteur is Noors wat mij ook zeer aanspreekt. Al met al ben ik gewoon reuze nieuwsgierig naar dit boek!

(Judith)

 


Hermsen, Joke ~ Stil de tijd

Dit is mijn derde en laatste nominatie: Stil de tijd door Joke J. Hermsen.

Ik heb het boek gekocht tijdens de boekenweek en in een maand tijd uitgelezen.

Telkens een hoofdstuk vanuit een ander gezichtspunt.

We hebben het zo druk, vandaag de dag - en de tijd vliegt.

Met alle informatie die op ons af komt lijkt het wel of we geen tijd meer hebben om af en toe eens helemaal niets te doen.

Er is haast geen tijd om een kwestie goed tot je door te laten dringen, om tot de bodem te gaan.

Verveling? Wie weet nog wat dat is? En luieren? geen tijd on te luieren want we kunnen het risico toch niet lopen dat we een belangrijke gebeurtenis missen. Er is elke dag ergens wel iets te doen. En we moeten ook de nieuwste boeken bijhouden.

Daarnaast biedt het internet ons een flinke hoeveelheidl leesvoer... het is bijna teveel.

Hermsen staat stil bij een aantal filosofen en filosofen die zich in het onderwerp tijd hebben verdiept en in de wijze hoe wij Westerse mensen omgaan met tijd. We lezen over Henri Bergson, Marcel Proust, Virginia Woolf, Peter Sloterdijk, Frederik van Eeden, Simeon ten Holt en vele anderen. Veel om over te mijmeren...

Met haar stukjes heeft Joke Hermsen mij ook geinspireerd om weer eens naar Thomas Mann te grijpen (zijn boeken);

ik heb de Canto Ostinato via Youtube beluisterd, essays van Robbert Dijkgraaf opgezocht, de schilderijen van Mark Rothko bekeken.

Het boek telt dertien essays, geen fictie dus :(

Maar als dit boek genoeg stemmen gaat werven voor Het Boek van een van de komende maanden,

dan ben ik bereid om het volgende te doen als daar belangstelling voor bestaat:

aan het begin van elke week kan ik een kort fragmentje schrijven over telkens drie hoofdstukken.

Deze stukjes kunnen dan ter kennisgeving worden aangenomen, of een aanzet zijn om op te reageren.

(Cora)

 


Houellebecq, Michel ~ De mogelijkheid van een eiland

Voor de volgende leeslijst wil ik nomineren: Michel Houellebecq - De mogelijkheid van een eiland

Dit boek heb ik een paar jaar geleden al eens gelezen en ik vond het heel mooi. Het was geen makkelijk boek om te lezen, maar het onderwerp sprak me aan.

Het gaat over Daniel die zich laat klonen. Wij volgen de verschillende klonen (tot aan Daniel25 als ik het me goed herinner) en de maatschappij waarin zij leven. Het leven wordt steeds leger en Daniel maakt deel uit van een maatschappij achter hekken, terwijl het grootste deel van de bevolking als wilden vrij rondloopt.

Daniel moet besluiten of hij een veilig maar leeg leven wil lijden, of een vrij maar onzeker en onveilig leven. In de tussentijd wil hij ook nog de liefde beleven.

Het verhaal vond ik mooi, maar vooral de ideeen die in het boek beschreven worden vond ik interessant. Houellebecq is dan ook erg filosofisch in zijn boeken en bespreekt maatschappelijk relevante onderwerpen.

(Judith)

 


Jensen, Liz ~ The Rapture

Net als bij Janny is mijn leesjaar erg goed begonnen. Inmiddels staat het wat op een lager pitje, maar een van de boeken die ik in januari in één ruk uitlas was The Rapture van Liz Jensen.

Het is beter als je niet teveel van het verhaal weet, dus laat ik alleen zeggen dat de hoofdpersoon Gabrielle Fox creatief therapeut is. Ze is na een auto-ongeluk in een rolstoel is terechtgekomen en gaat dan (misschien wat te snel) in een gesloten inrichting voor jeugdige delinquenten werken. Haar voornaamste patiënt is een 'geval' dat niemand wil hebben: Bethany, die haar moeder met een schroevendraaier heeft vermoord.

Ik vond het leuk dat in deze contemporaine roman regelmatig 'hedendaagse' dingen worden genoemd. Okee, het is geen perfect boek (er valt ook wel wat te ergeren), maar ik vond 'm eruit springen en het leest als een trein. Durf me maar eens tegen te spreken -- wanneer je het gelezen hebt ;)

En tja, er is een optie op het script genomen maar ik geloof nooit dat de film op tijd klaar is voor een loekavondje. Wat dat betreft is deze nominatie een beetje 'out of character' voor mij ;)

Liz Jensen schreef eerder het grappige boekje The Ninth Life of Louis Drax over een jongetje met 9 levens.

(Chanou)

 


Kirino, Natsuo ~ De nachtploeg

Mijn laatste nominatie is voor Natsuo Kirino - De nachtploeg.

Dit boek heb ik al een tijdje op mijn nog-te-lezen lijstje staan en lijkt me voor de afwisseling best leuk. Het is een literaire thriller die zich in Japan afspeelt, dat is weer eens wat anders. Het gaat over vrouwen, over slecht betaalde laaggeschoolden, over Japan, en over een moord.

Volgens de beschrijving op bol.com:

"Vier vrouwen werken elke nacht - zonder pauze - aan de lopende band van een lunchpakkettenfabriek, gelegen in een deprimerende buitenwijk van Tokio. Zwaar en geestdodend werk. Een uitzichtloos bestaan. Alle vier kampen met slaapgebrek, geldtekort en ernstige privéproblemen. Wanneer de jongste, Yayoi, volledig doordraait en haar man vermoordt, bedenkt haar collega Masako een plan het lijk te doen verdwijnen. Een plan dat gedoemd is uit de hand te lopen."

(Judith)

 


Lewycka, Marina ~ Twee caravans / Two Caravans

nou, vooruit, bij deze een nominatie: Twee caravans / Two Caravans van Marina Lewycka.

en ik weet wel dat de grrls graag mijn allerindividueelste expressie van mijn allerindividueelste emotie over dit boek zouden willen lezen, maar ik heb het zelf nog niet gelezen

afgaande op de kwaliteit van haar debuut over de tractoren in de oekraiene, dat niet over tractoren in de oekraiene gaat durf ik het wel ongelezen te nomineren.

Het boek op Wikipedia
Recensie bij Boekvertalers
Grrl Hanne over het boek

(Elm2)

 


Mawer, Simon ~ De Glazen Kamer

Mijn boekenjaar is zo goed begonnen dan ik een drietal boeken wil nomineren die ik zelf al heb gelezen. De tweede is De Glazen Kamer van Simon Mawer.

In mijn blog heb ik geschreven:

Van de achterflap: Tsjecho-Slowakije 1930. Op een heuvel buiten Praag laten Viktor en Liesel Landauer hun droomhuis bouwen. Een modern vormgegeven huis van staal, glas en natuursteen. Met als blikvanger de centrale glazen kamer, een architectonisch hoogstandje. Als de donkere wolken van de Tweede Wereldoorlog zich boven Europa samenpakken moet de joodse Viktor met zijn gezin vluchten voor de nazi’s. Het vertrek van de bewoners betekent niet het einde van het huis. Het gaat steeds in andere handen over: van de Landauers naar de nazi’s, naar de Russen, naar de staat. Altijd blijft de glazen kamer een haast magische aantrekkingskracht uitoefenen op de bewoners. En dan, jaren later, na de val van het communisme, kan de weduwe Landauer eindelijk terugkeren naar haar huis.

Ik heb boek gelezen als samenleesboek van de Leestafel voor de maanden februari en maart. En ik vond het een prachtig boek. We volgen Viktor en Liesel vanaf het moment dat ze net zijn getrouwd, hun inspanningen om het huis van hun dromen te laten bouwen door de architect Abt Rainer, hun vlucht voor de nazi’s en hun (niet minder interessante) relaties met de mensen om hen heen. De Glazen Kamer is een rode draad door het boek, de bewoners die hier achtereenvolgens hun intrek hebben genomen.

De personages en relaties worden goed uitgewerkt. De ontwikkelingen in Europa spelen weliswaar op de achtergrond maar laten onverbiddelijk hun sporen na in de levens van de hoofdpersonen van het boek. Het boek boeit vanaf de eerste letter. Door de beschrijvingen over de Glazen Kamer kun je je een beeld vormen over het huis. Zelfs zo sterk dat het plaatje dat ik me van het huis voor ogen had niet eens heel anders was dan de foto’s die van het (bestaande) huis op internet te bekijken zijn, laten zien. Voor mij is het slot het enige minpunt. Net iets te veel en net iets te toevallig. Maar dat neem ik op de koop toe. Een aanrader.

Het huis bestaat dus werkelijk. Het staat in Brno in Tsjechië en is ontworpen door de architect Ludwig Mies van der Rohe. Eerst het boek lezen en dan hier kijken of de foto’s aansluiten bij het beeld dat je door de beschrijvingen in het boek voor ogen hebt.

(Janny)

 


Müller, Herta ~ Ademschommel

Herta Müller heeft de Nobelprijs 2009 voor literatuur ontvangen.

NRC over Herta Müller
de Volkskrant over Herta Müller

ik lees Ademschommel nu en het leest vlot. Ik denk niet na bij alles wat ik niet snap, want de taal is soms dichterlijk en dan vertaald, zal best niet altijd op mijn denkraam passen.

Herta Müller is een Duitse dichteres, zegt de V'krant, dus dat zal dan wel waar zijn, hoewel ik het meer eens kan zijn met wat de wiki over haar afkomst schrijft:

Duitstalige schrijfster van Roemeense afkomst.

we kunnen om die afkomst niet heen. het bepaalt haar werk, net als die Duitse afkomst.

"Het verhaal van Hongerengel is ook haar eigen verhaal: Muller behoorde tot de kleine minderheid van Duitstalige Roemenen. Haar moeder werd na de Tweede Wereldoorlog gedeporteerd naar Rusland."

'Kind van foute ouders' had in het Roemenië van na de tweede wereldoorlog grote consequenties. o.a. voor haar moeder en vele vele anderen.

geen feelgood bij Müller, ik waarschuw maar vast. ;-\

(Elm2)

 


Rasker, Maya ~ Met onbekende bestemming

Een tijdje geleden zette ik een bespreking van dit boek op de lijst met daarbij een vraag. Van niemand kwam een reactie, en dat komt misschien omdat niemand het kent. Daarom dacht ik: waarom nu geen nominatie, want het boek is echt de moeite waard en zal volgens mij ook stof tot uitwisseling geven. Dit was mijn aanhef en ik denk dat het voldoende is:

Ik heb weer eens een boek gelezen! Een heel mooi boek over de gecompliceerde relatie tussen Gideon, fotograaf, en Raya Mira, schrijfster. Hun dochter Lizzie, aanbeden door beiden, overlijdt op de morgen van haar vijfde verjaardag. Op de dag dat ze zes zou zijn geworden, een dag die ze gaan vieren, verdwijnt Raya spoorloos. Het is de inhoud van de prachtige openingszin waarmee Gideon het verhaal over hun leven samen begint te vertellen. De rode draad door het verhaal is aan de ene kant ervan de vaderliefde, aan de andere kan ervan de moederliefde. Daar komt veel interessante filosofie aan te pas, gerelateerd aan de op een bepaalde manier getroebleerde aard van Raya (vind ik!). Zij is geen doorsnee vrouw, de reden ook waarom Gideon voor haar gevallen is.

Maya Rasker schrijft beeldend, in mooie strakke zinnen. Gideon vertelt als de ik het verhaal, en dat gebeurt afstandelijk, haast analytisch. Logisch, want hij ontleedt de zeven jaren die hij met Raya heeft gedeeld en ook de vrouw die ze was. Maar daardoor blijft het ook koel, ondanks dat hij zijn eigen emoties goed en waarachtig beschrijft.

Oké, ben benieuwd.

(Bernique)

 


Rosenboom, Thomas ~ Zoete Mond

Graag wil ik Thomas Rosenboom's laatste roman, 'Zoete Mond' (2009) voordragen.

In het jaar 2000 hebben de boekgrrls 'Publieke werken' gelezen.

Rosenboom heeft tweemaal de Libris literatuurprijs gewonnen,

en wie weet, misschien wordt 'Zoete mond' zijn tweede maandboek hier bij de grrls.

In het boek worden twee verhaallijnen uitgesponnen.

De hoofdpersoon is Rebert van Buyten, een jonge, in zichzelf gekeerde, niet meer praktiserende dierenarts.
Zijn tegenpool is Jan de Loper, een excentrieke aristocraat op leeftijd.
Om een paar thema's te noemen: dierenliefde, een tot eenzaamheid leidende vrijheid, schaamte.

Het geheel speelt zich af in een fictief dorpje aan de Rijn, in de jaren zestig.

De tocht van de witte beloegadolfijn via de Rijn naar Duitsland heeft echt plaats gevonden.

Rosenboom heeft zich over de dierenarts praktijk ingelezen aan de hand van Dokter Vlimmen's belevenissen en Jan de Loper is gemodelleerd naar de in Breukelen beroemde figuur Kees de Tippelaar.

'Zoete mond' bevat behalve typisch Rosenboomse elementen ook een nieuw aspect,

dat van zachtheid, ofwel mededogen. Volgens eigen zeggen is dit zijn meest persoonlijke werk tot nu toe.

Ik heb de roman met veel plezier gelezen, vooral ook omdat het zo heerlijk voortkabbelt.

Thomas Rosenboom is en blijft een rasverteller.

Ideaal voor de vakantie.

(Cora)

 


Rosnay, Tatiana de ~ Haar naam was Sarah

Ik laat me leiden door alle lovende kritieken. De een nog beter dan de ander. Ik ben ook wel benieuwd wat er met het broertje van Sarah is gebeurd. Door haar opgesloten in de kledingkast, vlak voordat ze met haar ouders wordt gedeporteerd.

De recensie van IrisW op Boekreview.nl

Ik heb zelden zo’n mooi boek gelezen. Ik heb het in één ruk in vijf uurtjes uitgelezen en bleef vervolgens nog een uur met een brok in mijn keel op de bank zitten. Tatiana de Rosnay heeft op meesterlijke wijze heden en verleden met elkaar afgewisseld. De verhalen van Sarah en Julia gaan een beetje gelijk op hoewel er zestig jaar tijdsverschil tussenzit. Des te verder Julia komt met haar onderzoek, des te meer je te weten komt over Sarah en alle gruwelijkheden die zij heeft meegemaakt.

Rosnay heeft het beeld van de stugge Franse schoonfamilie heel goed neergezet waardoor je steeds meer met Julia gaat meeleven en als lezer niets liever wilt dan dat ze zich afzet tegen de Tézacs. Het geheim van de familie Tézac is schokkend en heeft mij naar adem doen happen. De schrijfster heeft ook de emoties van de karakters prachtig en realistisch beschreven. Iedereen kent verhalen uit de tweede wereldoorlog maar geen enkel verhaal heeft mij zo geraakt, zo ontroerd als het verhaal van Sarah. Daarnaast zit Julia ook in een emotionele achtbaan en laat de lezer enorm meevoelen. Er komen behoorlijk veel verschillende personages voor in het boek. Ik vind het heel bijzonder dat Rosnay ze allemaal genoeg diepgang heeft weten te geven dat alle personages voor mij echt zijn gaan leven.

Met een spijtig gevoel heb ik de laatste bladzijde gelezen en heb ik het uiteindelijk neergelegd.Haar naam was Sarah is een indrukwekkend meesterwerk wat iedereen gelezen zou moeten hebben.

(Janny)

 


Salinger, J.D. ~ De vanger in het graan / The Catcher in the Rye

In januari is J.D. Salinger overleden. Zijn debuutroman 'The Catcher in the Rye' / 'De vanger in het graan' (1951) geldt als een klassieker. Sinds deze publicatie geldt hij als een van de groten uit de Amerikaanse literatuur. Weinig is over hem bekend, hij leefde als een kluizenaar en wilde geen contact met de buitenwereld.

'The Catcher in the Rye' / 'De vanger in het graan' was een controversieel boek vanwege het grove taalgebruik en de vrije behandeling van seks en prostitutie. Er wordt gefluisterd dat het werk verschillende mensen zou hebben aangezet tot het plegen van misdaden. Of dat terecht is weet ik niet maar Mark Chapman had een exemplaar van dit boek bij zich toen hij John Lennon vermoordde.

Ik wil dit boek graag nomineren. Is het verhaal nog steeds zo controversieel, de taal schokkend... misschien niet.

Maar het kan inzicht geven in het leven in Amerika van de jaren 50 en wellicht een aanleiding zijn om meer van Salinger te lezen.

(Cora)

 


Satrapi, Marjane ~ Persepolis

Voor de nieuwe leeslijst wil ik eens wat buiten de gebaande paden voorstellen: de zwart-wit graphic novel Persepolis van Marjane Satrapi. (NB: pas op voor spoilers in links die je volgt.)

Het is een autobiografie over Satrapi's jeugd in Iran: hoe zij opgroeide tijdens en na de Islamitische revolutie.

Jullie hebben vast al eens van Persepolis gehoord. In 2007-2009 was het een grote hit dankzij de animatiefilm die ervan is gemaakt. Deze werd overstelpt met nominaties (Oscar, BAFTA, Golden Globe), won vele prijzen en maakte een succesvolle toer langs de Westerse (..) filmtheaters. En het boek kwam daardoor ook weer in de spotlights.

Persepolis bestaat officieel uit 2 (origineel 4) delen, maar omdat ze vaak in één uitgave zitten en een beeldverhaal sneller leest dan een roman betreft de nominatie beide samen. Is dat eigenlijk wel zo, dat het lezen van een verzorgde strip sneller gaat???

En nu jullie voelen hem natuurlijk al aankomen... Als bonus organiseer ik weer een loekavondje wanneer deze titel op de lijst komt. Het wordt inmiddels traditie ;)

Quote van mijn favoriet 'movie buff' Mark Kermode:

"Iranian politics, black & white visuals and the repression of women sounds like no laughs whatsoever, but it is a terrificly uplifting movie."

(Chanou)

 



Huidige leeslijst

Boekgrrls   Terug naar top pagina