Nominaties leeslijst november 2009 - april 2010


 

Capote, Truman ~ In koelen bloede / In Cold Blood

Clarke, Arthur C. ~ 2001: een ruimte-odyssee / 2001: A space odyssey

Coetzee, J.M. ~ Zomertijd / Summertime

Dangarembga, Tsitsi ~ Op gespannen voet / Nervous conditions

Davidson, Andrew ~ De waterspuwer / The Gargoyle

Delibes, Miguel ~ De ketter / El hereje

Englander, Nathan ~ Het Ministerie van Buitengewone Zaken

Hart, Maarten 't ~ Een vlucht regenwulpen

Irving, John ~ Last Night in Twisted River

Kehlmann, Daniel ~ Het meten van de wereld

Kehlmann, Daniel ~ Roem

Melville, Herman ~ Moby Dick

Pamuk, Orhan ~ De witte vesting

Parks, Tim ~ Bestemming

Robinson, Roxana ~ Cost


Capote, Truman ~ In koelen bloede / In Cold Blood

Na alle discussie over Harper Lee's To Kill a Mockingbird en uitspraken over het 'saai' dan wel 'GEWELDIG' zijn van Truman Capote's In Cold Blood, leek het me een goed idee om dat boek maar gewoon te nomineren voor de nieuwe leeslijst. Ik zal het tóch zelf eens moeten lezen! En ik laat mij dat graag door jullie/de leeslijst voorschrijven.

Waar gaat het over?

In Cold Blood is een waargebeurd verhaal over een meervoudige moord in Kansas, 1959. De slachtoffers waren Herbert William Clutter (een rijke boer) en zijn gezin, bestaande uit zijn vrouw Bonnie, hun 16-jarige dochter Nancy en hun 15-jarige zoon Kenyon.

Capote kwam de viervoudige moord op het spoor door een artikel in de New York Times. Hij reisde met zijn jeugdvriendin Harper Lee af naar Kansas om daar over de moorden te schrijven. Samen interviewden zij lokale bewoners en de recherche, en produceerden zo duizenden pagina's met aantekeningen. Capote had jaren nodig om het boek te schrijven, dat uiteindelijk in 1966 werd uitgegeven. Wel publiceerde hij voor die tijd al kleine artikeltjes in de New York Times -- en volgens Mart stonden die dus ook in het Parool!

Uit de film Capote (met een geweldige hoofdrol van Philip Seymour Hofman) meen ik me te herinneren dat de schrijver ernstig gefascineerd raakte door de 2 daders.

Incentive: als In koelen bloede wordt gekozen voor de lijst dan zal er een loekavond of -middagje worden georganiseerd met Capote en/of In Cold Blood :)

Boeknotities

Blogrecensie

Filmrecensie 8Weekly


Clarke, Arthur C. ~ 2001: een ruimte-odyssee / 2001: A space odyssey

Ik heb voor mijn verjaardag een heerlijk meta-boek gekregen: 1001 boeken die je gelezen moet hebben, onder redactie van Peter Boxall met Bijdrage van Ed van Eeden. Een snuffelboek, een boek dat inspireert, een boek om te hebben. Ik zal het meenemen naar de boekenruil, met een grote sticker erop dat-ie van mij is :-)

Het leuke van zo'n boek is dat ik daar ook titels uit kan putten voor onze leeslijst. Want als er boeken zijn die 'je' gelezen moet hebben dat geldt natuurlijk ook voor de grrls :-)

Laatste nominatie: 2001: A space odyssey (2001: een ruimte-odyssee) van Arthur C. Clarke uit 1968. "het boek van de film dat even meesterlijk gemaakt is als de gelijknamige film van Stanley Kubrick, is niet na de film geschreven maar tegelijkertijd. De draden van de film en het boek werden tegelijk geweven, waarbij Clarke en Kubrick samenwerkten om een van de invloedrijkste werken van sciencefiction te maken die er ooit zijn geweest." (ook een mooi boek ook een loekavondjes-combi!)

Zo, vijf boeken die ik graag wil lezen uit de afgelopen veertig jaar. Lijkt het jullie ook wat? Hoeft niet allemaal de komende leeslijst hoor ;o)


Coetzee, J.M. ~ Zomertijd / Summertime

In dit autobiografische boek, de derde in een reeks, verhaalt Coetzee over zijn jaren van 1972--1975. Vlak na zijn debuut "Schemerlanden ". Hij doet dit door middel van een autobiograaf, die na de dood van Coetzee, mensen interviewt, over de relaties die ze met de schrijver hadden. De autobiograaf heeft Coetzee nooit ontmoet. Ondertussen is de "echte Coetzee" natuurlijk nog springlevend. Verder zou Coetzee, Coetzee niet zijn, als hij gedurende het hele boek, ondoorgrondelijk aanwezig blijkt. Ik ga jullie vertellen wat ik van dit boek vind. Ook waar ik dénk dat dit over gaat, en waarom ik denk dat Coetzee, zo ongeveer geniaal is. In mijn ogen dan. Dus voor wat het waard is...

Coetzee, staat bekend als een ondoorgrondelijke, hautaine, koude afstandelijke man. Onthecht is een beschrijving die vaak valt. Tot 2 keer toe won hij de Booker Prijs, en hij staat alweer op de shortlist, met dit boek. Die Booker Prijs is hij dus tot 2 keer toe niet zelf op komen halen. Alleen voor de Nobelprijs kwam hij het podium op. Niemand heeft hem ooit zien lachen. Coetzee gelooft, dat voor hem De Literatuur de enige manier tot communiceren is.

In Zomertijd zet C. zijn eigen personage neer als een ongelooflijke emotionele schlemiel. Zeker 3 van de 4 geiinterviewde vrouwen, vinden hem, koud en onhartelijk. De eerste, een getrouwde maîtresse in de Buitenwijken van Kaapstad, waar C met zijn oude vader woonde, laat geen spaan van hem heel. Seksueel een misfit, onaantrekkelijk, nogal slonzig, laat hij haar de liefde bedrijven op de tonen van Schubert. Ze begrijpt er geen hout van." Maak je hoofd leeg, snauwt hij, laat je meevoeren op de tonen van de muziek..." Van zijn literaire ambities wist ze niets.

De tweede vrouw, zijn nicht Margot, laat zien hoe hij t.o.v. de familie bestond, of niet bestond zou je bijna zeggen. Hoewel goede herinneringen aan hun jeugd, begrijpt ze de volwassen Coetzee hélemaal niet meer. Hij is een tijdje in het buitenland geweest, Engeland en de USA, heeft in het laatste land geen verblijfsvergunning kunnen krijgen, omdat hij eens opgepakt is wegens Anti-Vietnnam demonstraties. Dat kán niet volgens de familie, en ze bekijken hem met argus ogen. Margot probeert nog een kleine toenaderingspoging, maar wordt door Coetzee weg geduwd.

De Braziliaanse danseres is helemaal hilarisch in haar onbegrip. Want vergis je niet, dit boek is dus best lichtvoetig. Coetzee laat ons in een soort Spiegelpaleis ronddwalen. Als of hij wil zeggen; Zo ziet de omgeving mij, en juist door wat hij schrijft en de manier waarop, door al die meesterwerkjes die hij de wereld in geslingerd heeft, weet je dat het niet waar is. Gedeeltelijk dan, of toch wel weer heel veel.... Het is of hij wil zeggen, dat emoties een soort Schemergebied zijn, een wisselwerking, waar hij geen kant mee op kan, tenzij het opgeschreven wordt. De mensen begrijpen hem vaak verkeerd, waardoor hij zich afwendt, waardoor hij onbegrip kweekt, waardoor hij meesterwerkjes schrijft. Een man naar mijn hart.Je zou er niet mee getrouwd willen zijn, maar wat een prachtige boeken levert het op. Geen wonder dat Grunberg hem zo ziet zitten. De recensie van het VN zegt hier over: De primaat van de literatuur. de kunstvorm, die als geen ander inzicht geeft in de menselijke natuur. Zo kan de lezer vaststellen; Maar goed dat zo'n waardeloos leven - als dat van Coetzee- sublimeert in Grote Literatuur.

Na het onbegrip van de bovengenoemde vrouwen, werpen nog twee collegae hun licht op de zaak "Coetzee". De één ook een vrouw de ander een man. Hier komt Coetzee uit de verf als een koele man, maar maatschappelijk zéér betrokken. Lijdend om zijn Zuid Afrikaanse Land, zijn ambivalente houding ten op zichte van het Zuid Afrikaans, kortom een soort beschrijving van hoe Coetzee in de Maatschappij staat. Mij is deze Coetzee, zéér sympathiek. In "Dagboek van een slecht jaar," zijn vorige boek, kon ik mezelf zéér vinden in zijn ideeën Ik kan het alleen niet voor 10% zo mooi bewoorden. Ik kan alleen maar lyrisch worden. Die Táál, zó helder zó klaar.. Hiervoor, denk ik, de Taal en de Politieke Betrokkenheid kreeg hij de Nobelprijs. Mij kan het niet zoveel schelen dat hij in bed niet zoveel klaar maakt...als hij maar blijft schrijven.

Het laatste gedeelte bestaat uit nagelaten notities van de -zogenaamd- overleden schrijver. Deze helpen om het boek te zien in het ware licht, in datgene wat er bedoeld wordt. Ik nomineer deze man, en zijn boek voor de Leeslijst.

Recensie Trouw

Samenvatting In ongenade

De langzame man

Portet van een jonge man

IJzeren tijd


Dangarembga, Tsitsi ~ Op gespannen voet / Nervous conditions

Ik heb voor mijn verjaardag een heerlijk meta-boek gekregen: 1001 boeken die je gelezen moet hebben, onder redactie van Peter Boxall met Bijdrage van Ed van Eeden. Een snuffelboek, een boek dat inspireert, een boek om te hebben. Ik zal het meenemen naar de boekenruil, met een grote sticker erop dat-ie van mij is :-)

Het leuke van zo'n boek is dat ik daar ook titels uit kan putten voor onze leeslijst. Want als er boeken zijn die 'je' gelezen moet hebben dat geldt natuurlijk ook voor de grrls :-)

Derde nominatie: Nervous conditions (Op gespannen voet) van Tsitsi Dangarembga uit 1988. "Deze roman is een persoonlijke herinnering en tegelijk een helder beeld van het koloniale Rhodesie in de jaren zestig." In het boek ontworstelt een zwart boerenmeisje zich aan haar lot. Dit levert een mijnenveld waar zij "tijdens haar studietijd doorheen moet, nog verergerd door vragen over zwarte vrouwelijke identiteit, verbeeld door de unieke ervaring van de vier vrouwen in dit boeiende verhaal."


Davidson, Andrew ~ De waterspuwer / The Gargoyle

Ik ben al sinds de oprichting lid van de boekgrrls en heb nog nooit een boek genomineerd. Maar nu ben ik zo enthousiast over een boek dat ik het wel *moet* nomineren. Het gaat om The Gargoyle (De Waterspuwer) van Andrew Davidson. Het is een soort kruising tussen 'De naam van de roos' van Umberto Eco en 'Enduring Love' van Ian McEwan. Met name de openingsscene, waarin de auteur de lezer 4 pagina's lang op het puntje van de stoel houdt door een minitieuze beschrijving van een auto-ongeluk dat in werkelijkheid waarschijnlijk nog een 10 seconden heeft geduurd, doet qua intensiteit denken aan de openingsscene van 'Enduring Love'.

Ik ben nu op pagina 100, heb het dus nog lang niet uit, maar ben erg gegrepen door dit boek. Het is moeilijk te vertellen waar het over gaat, want iedere poging om het verhaal na te vertellen vervalt in banaliteiten en doet geen recht aan het verhaal. Toch een kleine poging. Een succesvol acteur raakt bij een verkeersongeluk zwaar verbrand. Tijdens zijn eenzame verblijf in het ziekenhuis wordt hij regelmatig bezocht door Marianne Engel, een psychiatrische patient, die beweert dat ze 700 jaar geleden is geboren en in een Duits klooster is opgegroeid. Ook beweert ze de acteur (waarvan de naam niet genoemd wordt) te kennen uit die periode. De man luistert naar haar met scepsis, maar is wel geboeid door haar verhalen over het leven in de middeleeuwen en ze bieden een goede afleiding tijdens het eentonige ziekenhuisleven. Maar ze weet wel dingen van hem die niemand kan weten. Is haar verhaal dan toch waar?


Delibes, Miguel ~ De ketter / El hereje

Ik heb voor mijn verjaardag een heerlijk meta-boek gekregen: 1001 boeken die je gelezen moet hebben, onder redactie van Peter Boxall met Bijdrage van Ed van Eeden. Een snuffelboek, een boek dat inspireert, een boek om te hebben. Ik zal het meenemen naar de boekenruil, met een grote sticker erop dat-ie van mij is :-)

Het leuke van zo'n boek is dat ik daar ook titels uit kan putten voor onze leeslijst. Want als er boeken zijn die 'je' gelezen moet hebben dat geldt natuurlijk ook voor de grrls :-)

Tweede nominatie: El hereje (De ketter) van Miguel Delibes uit 1998. "Deze roman begint op 13 oktober 1517 - de dag waarop Maarten Luther zijn 95 stellingen over de corruptie van de paus en de verkoop van aflaten aan de deur van de kerk in Wittenberg spijkerde. Het is ook de dag waarop Cipriano Salcedo wordt geboren in Valladolid in Spanje. De sfeer in deze historische roman wordt gekenmerkt door de Rooms-katholieke intolerantie en repressie waarmee de opkomst van het lutheranisme in Castilie beantwoord werd. (...) De ketter toont het belang van het recht op religieuze vrijheid en tolerantie, ook vandaag de dag een indringende boodschap."

Recensie in NRC

 


Englander, Nathan ~ Het Ministerie van Buitengewone Zaken

Ach, van mij ook maar weer es een lees-aanbeveling. Na de bizarre aanhouding van die foute Transavia-piloot moest ik onherroepelijk denken aan deze roman. Ik kocht 't boek na een enthousiaste recensie. Las de engelse versie.Lastig! En het verhaal bleef (kennelijk) lang nazingen in m'n systeem.

Deze roman speelt zich 'dus' af in Buenos Aires, 1976. De junta in actie. Uit een joods gezin verdwijnt een zoon. Een kafka-achtige zoektocht volgt.

Een zwaar-tragisch dramaboek dus? Geenszins, hoe bizar dat ook mag klinken. Want het drama is voorzien van veel tragisch-komisch aspecten. Die joodse neus, zo groot, zo herkenbaar. En de plastisch chirurg, die daar vol een slodder geld wel raad mee weet. En de wanhopige moeder, die in een grote huilbui haar neus in haar zakdoek houdt ..

Tragisch-komisch? Me dunkt.

Website uitgeverij


Hart, Maarten 't ~ Een vlucht regenwulpen

Ik heb voor mijn verjaardag een heerlijk meta-boek gekregen: 1001 boeken die je gelezen moet hebben, onder redactie van Peter Boxall met Bijdrage van Ed van Eeden. Een snuffelboek, een boek dat inspireert, een boek om te hebben. Ik zal het meenemen naar de boekenruil, met een grote sticker erop dat-ie van mij is :-)

Het leuke van zo'n boek is dat ik daar ook titels uit kan putten voor onze leeslijst. Want als er boeken zijn die 'je' gelezen moet hebben dat geldt natuurlijk ook voor de grrls :-)

Vierde nominatie: Een vlucht regenwulpen van Maarten 't Hart uit 1978. "Een vlucht regenwulpen was meteen een succes en de liefdevolle natuurbeschrijvingen werden ver buiten Nederland gewaardeerd. Drie jaar na publicatie wer het boek verfilmd; het is ook in veel landen vertaald. (...) Met serieuze, controversiele en universele kwesties, zoals de ethiek van klonen, de bij liefde behorende kwetsbaarheid en twijfels ove rhet bestaan van een goed, spreekt de auteur op meesterlijke wijze tot het intellect alsook het hart van de mens." (combi met een loekavondje!)


Irving, John ~ Last Night in Twisted River

Omdat ik een enorme Irving fan ben en heel benieuwd ben of het net zo'n ervaring wordt als het lezen van 'zoon van het circus' en 'bidden wij voor Owen Meany' nomineer ik John Irvings nieuwste. Ergens voor maart ofzo aangezien de Nederlandse vertaling pas begin volgend jaar verschijnt.

Ik las een enigszins kritische recensie van VN. Vluchtig want ik wil liever nog niet te veel van het boek weten...... hopelijk kunnen we die kritiek ontkrachten/vergeten.

Irving zegt zelf (o.a.)over de titel: I always begin with a last sentence; then I work my way backwards, through the plot, to where the story should begin. The last sentence I began with this time is as follows: He felt that the great adventure of his life was just beginning as his father must have felt, in the throes and dire circumstances of his last night in Twisted River. And there's the title, waiting for you at the end of the story Last Night in Twisted River.

Ik heb er zin in en ik hoop meerdere grrls met mij!

Lees en hoor meer over het boek op de officiële John Irving website


Kehlmann, Daniel ~ Het meten van de wereld

Literatuur ontmoet wetenschap in een komische avonturenroman, zo staat te lezen op de achterflap van dit boek: Het meten van de wereld. Daniel Kehlman schreef het in 2006 en het was het best verkochte boek in Duitsland van dat jaar. (Later schreef hij het door Jop geprezen boek Ruhm) Het is een roman over twee grote Duitse geesten, de wiskundige Carl Gauss (1777 - 1855) en de ontdekkingsreiziger Alexander von Humboldt (1769 - 1859) Hun levensverhalen vertonen vanaf het allereerste begin zowel overeenkomsten als verschillen. Gauss komt uit een verarmd millieu, maar het is al vroeg duidelijk hoe geniaal hij is; von Humboldt is van adel en wordt vanaf het begin af aan opgeleid om een groot man te worden. Beidde vatten onafhankelijk van elkaar het absurde plan op om de wereld op te meten. Ze verkrijgen dezelfde resultaten, al verlaat de ene nooit zijn geboorteplaats en baant de ander zich het liefst een weg door jungle en woestijn.

Kehlmans stijl is bijna oppervlakkig. Hij geeft veelzeggende details, maar laat veel aan de fantasie over. Hij gaat niet langzaam en systhematisch door de biografieën heen, maar blijft hangen bij sommige delen en slaat veel over. Kehlman zelf is gefascineerd door het obsessieve van zijn twee hoofdpersonen, en door wat de twee grote geesten bereid zijn te doen om hun doelen te verwezelijken. In - Het meten van de wereld - worden de twee historische figuren met uitzonderlijke eruditie en sluwe humor levendig neergezet, alles in een buitengewoon lichte stijl aldus de beschrijving in - 1001 boeken -

Interview Daniel Kehlmann in 8Weekly


Kehlmann, Daniel ~ Roem

De invloed van de mobiele telefoon en het internet reiken ver. Hoe ver, dat is nog onduidelijk. Dit gegeven inspireerde de Duits-Oostenrijkse schrijver Daniel Kehlmann (1975) tot het schrijven van zijn nieuwe roman Roem. De titel is een ironische zelfreflectie, want Kehlmann werd enkele jaren geleden wereldberoemd met zijn boek Die Vermessung der Welt. Hij verkocht miljoenen exemplaren van het boek. Na vier jaar is zijn nieuwe roman uit en rijst de vraag: is Kehlmann in staat zijn naam eer aan te doen?

Ook bij dit boek: ik ken het zelf nog niet. Jop heeft het al gelezen en er over geschreven. Het staat nog op mijn plank te wachten.

Recensie in Trouw

Interview Daniel Kehlmann in 8Weekly


Melville, Herman ~ Moby Dick

Ken uw klassiekers! 'Moby-Dick, or The Whale' van Herman Melville is een boek uit 1851. Er wordt nog wel eens (kuch) naar verwezen in andere literatuur, maar tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik niet meer weet dan dat Moby Dick een witte walvis is. Ik leg de associatie met Jonas in de Walvis maar heb geen flauw idee of dat klopt -- en ik vermoed van niet!

Dus... voor deze aanbeveling maar even googlen:

"Moby Dick [..] genoemd naar een ongewoon grote witte walvis, die zoveel rampen heeft veroorzaakt voor walvisvaarders dat het dier uitgroeide tot een mythe." Ah, kijk aan!

Wanneer je in Wikipedia kijkt dan dienen zich alvast lekkere discussiepunten aan: er valt veel op de structuur aan te merken omdat Melville gedurende het schrijven van koers veranderde na ontmoeting met de auteur Nathaniel Hawthorne (grrls die naar de avond waren waar Ian McEwan werd geïnterviewd over On Chesil Beach herkennen deze naam). Wat begon als een redelijk (gefictionaliseerd maar) waarheidsgetrouw verslag van een heroïsche jacht op een walvis, werd omgebouwd tot een verhaal met "metafysische thema's [..] (de onkenbare werkelijkheid, een onverschillige Schepper), en de spirituele ontwikkeling van de zeelieden [..] op de voorgrond." Volgens Wikipedia veranderde ook de vertelinstantie: eerst was dat vanuit het personage Ishmael, in de loop van het boek treedt daar een alwetende verteller voor in de plaats. Bovendien werd de eenbenige kapitein Ahab ingevoerd, die een steeds prominenter rol gaat spelen en het middelpunt is van verbazingwekkende avonturen.

Anyway, ik heb zo'n gevoel dat elm@ hier wel iets aan kan toevoegen :)

Ook interessant: "De roman vertoont thematische verwantschap met de klassieke en moderne literatuur zoals Oedipus en Dante Alighieri's Divina Commedia en tevens met de Bijbelboeken Jona (over de man die door een walvis werd opgeslokt) en Job (over de man die vragen stelde naar het wezen van de Schepper en de schepping). Belangrijk is ook de naamgeving van de hoofdpersoon Ahab als verwijzing naar de oudtestamentische koning Achab die zich verzette tegen God. De verteller Ishmael is genoemd naar de zoon van Abraham en de slavin Hagar; zijn naam betekent veelzeggend 'God luistert'."

Afijn, in mijn eentje vind ik dit dus nogal een klus! Wie heeft zin om dit gezamenlijk aan te pakken?

>Anyway, ik heb zo'n gevoel dat elm@ hier wel iets aan kan toevoegen :)

uiteraard! ;-)
Eerst zou ik zweren dat ie eerder op de leeslijst is geweest... Ik weet nog dat ik hem in de herfst van 2002 heb gelezen. In Doorrrn, toen mijn eigen
grote witte monster nog leefde. En ik heb hem zeker gelezen omdat ik daar toe aangemoedigd werd door grrlie aanbevelingen. Ik heb het zeker niet zelf bedacht! Ik weet nog dat ik het verrassend makkelijk leesbaar vond en dat ik na afloop heel graag Discovery programma's over walvissen wilde bekijken
samen met de schrijver. Het is niet zozeer een roman als een serie essays
over natuurschoon en ook nog veel over God. Klinkt heel onaantrekkelijk als ik het zo kort door de bocht opschrijf maar ik voeg dan gelijk toe dat hetecht heel lekkere hapklare brokjes zijn. Niets onverteerbaar zwaars ofzo.

>Afijn, in mijn eentje vind ik dit dus nogal een klus! Wie heeft zin om dit gezamenlijk aan te pakken?

Ik ga niet weer meelezen maar ik juich toe vanaf de zijlijnen.


Pamuk, Orhan ~ De witte vesting

Op 2 september ging ik met boekgrrl Elm@ naar een interview met de Turkse schrijver Ohran Pamuk en kocht daar deze vrij dunne pocket. Eerder las ik van hem - Sneeuw - wat ik een vrij 'moeilijk' boek vond en daarna - Ik heet Karmozijn - wat dan weer een prachtig soort detective was over de Oosterse tekenkunst.. De witte vesting is een boek in een boek en (van de achterflap) speelt zich af in de zeventiende eeuw. Een Venetiaans schip wordt gekaapt en een jonge Italiaanse student wordt als slaaf meegevoerd naar Turkije. Daar weet hij behoorlijk indruk te maken met zijn in deze contreien ongehoorde wetenschappelijke kennis. Ook zijn onverwachte talent voor het genezen van zieken dwingt respect af en hij wordt, hoewel slaaf, met privileges omringd. Op een gegeven moment stelt men hem toch voor de keus de islam of je leven. Hij houdt stand en blijft zijn geloof trouw, maar dat heet consequenties die hij in zijn bizarste dromen niet had kunnen voorzien. Ik heb het boek zelf nog niet gelezen (overigens mijn vorige nominatie ook niet) dus wie weet vind ik het zelf na lezing toch een afknapper.


Parks, Tim ~ Bestemming

Tim Parks (1954) is een van de interessantste Britse schrijvers. Romans als “Europa”, “Bestemming”, “Rechter Savage” of “Cleaver” bleven niet onopgemerkt. Parks is ook vertaler en voelt zich door zijn jarenlang verblijf in Italië ook een halve buitenstaander in Groot-Brittannië.

Eigenlijk heb ik geen idee waar dit boek precies over gaat. Maar ik heb net ‘buiten bereik’ gelezen, van deze schrijver, en wil meer. Waarom niet samen??

Overgenomen uit een artikel in Trouw:

Christopher Burton in ’Bestemming’ voelt na de zelfmoord van zijn zoon al zijn vastigheden op het spel staan; Harold Cleaver, geslaagd en levenslustig tv-presentator, vertrekt in ’Buiten bereik’ op een dag met de noorderzon naar een geïsoleerde plek, ver van zijn familie, om te zien waar hij met zijn carrière beland is.

En zo schrijft Parks steeds romans met ethische dimensies over mensen die op de proef worden gesteld, zonder overigens een moralist te worden. Het bijzondere aan Parks verhalen is namelijk dat ze, anders dan de affreuze bestsellers van Paulo Coelho met hun opgelegde spiritualiteit, geen oplossing bieden, integendeel, zijn personages komen er nooit echt uit. Er bestaan nu eenmaal geen definitieve antwoorden.

Interview met Tim Parks op Literatuurplein

Recensie Trouw


Robinson, Roxana ~ Cost

Ik heb voor mijn verjaardag een heerlijk meta-boek gekregen: 1001 boeken die je gelezen moet hebben, onder redactie van Peter Boxall met Bijdrage van Ed van Eeden. Een snuffelboek, een boek dat inspireert, een boek om te hebben. Ik zal het meenemen naar de boekenruil, met een grote sticker erop dat-ie van mij is :-)

Het leuke van zo'n boek is dat ik daar ook titels uit kan putten voor onze leeslijst. Want als er boeken zijn die 'je' gelezen moet hebben dat geldt natuurlijk ook voor de grrls :-)

Eerste nominatie: Cost van Roxana Robinson uit 2008. "Een verhaal over verslaving dat de complexiteit van relaties en emoties binnen een familie prachtig verkent.(...) De roman draait om Jacks verslaving maar het zijn de personages die in het verhaal zorgen voor de conflicten en de vaart. Robinson maakt van elk van haar personages biografieen voordat ze begint met schrijven enin Cost is dat duidelijk te merken." Enig probleem is wellicht dat deze roman (nog) niet vertaald is.



Huidige leeslijst

Boekgrrls   Terug naar top pagina