Jessica Durlacher:  De dochter


Een lekker weglezend boek en dat hoewel de inhoud (zoals volgens mij de meeste van haar boeken) over de oorlog/jodendom/Israel gaan. Ik lees al jaren in principe geen boeken meer die met WOII te maken hebben. Niet omdat het mij niet interesseert, maar omdat het mij zo kan raken dat ik vrijwel niet door kan gaan met lezen en er behoorlijk door van slag kan raken. Nu is De dochter een roman en geen non-fictie, maar situaties in het boek zijn wel herkenbaar (bijv. het onderduiken van Sam). Op de een of andere manier zit er een soort cadans in de boeken van Durlacher die mij hypnotiseert (je wilt de ontknoping weten) en waardoor ik dus blijf lezen. Niet dat het nu een schrijfster van wereldklasse is, maar toch zou ik een volgend boek zo van haar kopen.

De hoofdpersoon is, althans vanuit zijn positie wordt het verhaal verteld,  Max Lipschnitz. We leren Max goed kennen als student en als uitgever (zo  eind 30). Wat hem overkomt in die periode daartussen wordt verteld in hoofdlijnen. Maar deze 2 episodes zijn cruciaal. Als student leert hij Sabine kennen en gaat met haar samenwonen. Van de een op de andere dag verlaat ze hem en is ze spoorloos. Hij vindt haar weer als hij (als uitgever) op de Frankfurter Buchmesse is.

Om de wijze waarop hij haar weer tegenkomt (en achtervolgt in de auto) heb ik hard moeten lachen, was wel erg komisch (en eigenlijk ook wel het enige komische tekstfragment, maar dat terzijde). Voor een korte tijd hebben ze weer een relatie (Sabine woont in LA en is fotografe), maar na een half jaar verlaat ze hem weer even sporadisch als de 17 jaar daarvoor. De reden wordt pas aan het einde van het boek duidelijk en heeft met haar vader en met Sam Zaidenweber, een filmproducent (ook jood maar dat zijn alle personen in het boek) die in WOII in Friesland ondergedoken heeft gezeten, te maken.

Hoewel het einde van het boek mooi is, wat je op een gegeven moment niet meer verwacht, vond ik de allerlaatste zin wel wat teleurstellend. Sabine lijkt zich om een bepaalde reden, buiten haar schuld en buiten de schuld van Max om, zich van Max te hebben willen afkeren: ze had een ander belangrijk doel waarvoor ze haar eigen leven heeft willen offeren.

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

De vader van Sabine blijkt niet te zijn wie zij altijd heeft gedacht. Hij blijkt gedurende WOII ervoor te hebben gezorgd dat Sam Zaidenweber, zijn ouders en de vriendin van Sam (Lisa Stern) is afgevoerd naar een vernietigings-kamp. Sam overleeft. Zijn ouders niet. Lisa wel; Sam vindt haar na de oorlog, maar er is teveel gebeurd voor een hernieuwing van de relatie.

De vader van Sabine gaat voor Duitsland vechten, maar komt uiteindelijk ook in een kamp terecht. Daar vermoordt hij Hans Edelstein en neemt zijn identiteit aan. Sabine denkt tot haar 20ste zo ongeveer dat haar vader ook een held is uit de oorlog totdat haar moeder het geheim van haar man ontdekt. Sabine verlaat daarop gelijk Max en gaat op zoek naar Sam Zaidenweber om min of meer goed te maken wat haar vader Sam heeft aangedaan. Wat volgt is een ingewikkelde relatie. Maar eind goed, al goed: Sabine en Max komen weer bij elkaar, doch alleen de laatste zin van Max stoorde me. Max vroeg Sabine om vergiffenis. Waarvoor moet Max in hemelsnaam Sabine om vergiffenis vragen? Dat hij haar geheim niet eerder heeft geraden? Beetje onzin en flauw einde.

Marjan

 

 


 

ISBN9023438841 (2000)
 

Jessica Durlacher website

Het Geweten
Ook besproken bij de grrls

Emoticon

 

Laatste keer bijgewerkt: 07/08/06  Eisjen

Terug naar top pagina