Lekker boek voor in een vakantie. Ik had vanwege de titel het idee dat
het een thriller zou worden, maar dat is het echt niet. Het is een
verrassend ontroerende roman volgens de voorflap.
Jennifer is een dertiger, die al het nodige voor haar kiezen gekregen
heeft. Ze heeft net haar man verloren, en kort daarna een miskraam
gekregen. Van de dood van Danny geeft ze zichzelf de schuld: als ze maar
niet zo gefocused geweest was op dat werk van haar, als ze maar met hem
meegegaan was op vakantie, dan had hij vast dat ongeluk niet gehad.
Ze heeft buiten oma Sam geen familie, maar ze heeft wel het geluk dat
Sam behalve een geliefde oma ook een beste vriendin is. Sam helpt haar
er weer boven op, biedt een luisterend oor, en Jennifer hervindt haar
kracht in Sams armen.
Dan slaat het noodlot toe. Jennifer krijgt een telefoontje: Sam is
gevallen en ligt in coma. Onmiddellijk gaat ze naar Lake Geneva. Daar
woont haar oma, en daar is Jennifer grotendeels opgegroeid. Als ze in
het huisje aankomt, en haar spullen op haar bed wil gooien, ziet ze er
een stapel brieven liggen..... allemaal brieven van Sam aan Jennifer.
Zolang als Sam in het ziekenhuis ligt, woont Jennifer in dat huisje aan
het strand. Ze gaat iedere dag heen en weer naar het ziekenhuis, en
ontmoet de vrienden van vroeger. De predikant John Farley, de tuinman,
Henry Bullock, Max Weisman, de dokter, en Brendan Keller, die niets
schijnt uit te voeren.
Terwijl Jennifer wacht tot haar oma uit haar coma komt, leest ze de
brieven die ze op haar nachtkastje vond. En ontdekt dat haar oma een
heel ander leven heeft geleid als de buitenwereld en dus ook Jennifer
altijd gedacht heeft.Terwijl ze haar oma's verleden ontrafelt, maakt ze
haar eigen toekomst.
Ik wil niet teveel verklappen, dan is er helemaal niets meer aan, ben ik
bang. Het gaat niet diep, de karakters blijven vrij oppervlakkig. En er
is een behoorlijke dosis Amerikaans sentiment. Leest lekker weg, maar ik
zal niet beweren dat ik Patterson een goede schrijver vind.
Ik ken geen van zijn andere boeken, maar waarschijnlijk zijn die van
eenzelfde kaliber?
Marjo