Harry Mulisch: Het Stenen Bruidsbed


In februari was het precies 60 jaar geleden dat geallieerde bommenwerpers det Duitse stad Dresden, het 'Florence van het Noorden', met de grond gelijk maakten. Deze traumatische gebeurtenis werd uitgebreid herdacht met documentaires op de Duitse en Britse TV, en ik heb er zelf ook bij stilgestaan door naar een door de verwoesting geinspireerd strijkkwartet van Shostakovich te luisteren, en twee door Dresden geinspireerde boeken te lezen.

In 'Slaughterhouse 5' van Kurt Vonnegut verweeft deze Amerikaanse schrijver zijn eigen oorlogservaringen (hij kwam als krijgsgevangene door stom toeval vlak voor het bomberdement naar Dresden) in het fictieve verhaal van een schlemielige Amerikaanse soldaat die hetzelfde lot ondergaat. Belangrijk element is de domme willekeur van de oorlog, maar daar doorheen loopt ook nog een typische verhaallijn van tijdreizen. Omdat niet alle boekgrrls dat science fiction element zullen kunnen waarderen, en omdat Mulisch bij mij de meeste discussiestof oproept, wil ik Het Stenen Bruidsbed graag nomineren voor de nieuwe leeslijst. Ook Mulisch was in Dresden, maar in de jaren 50, waarschijnlijk in zijn rol als hofcommunist.

Ik las Het Stenen Bruidsbed voor mijn boekenlijst op de middelbare school en was geloof ik nogal onder de indruk. Nu ik het weer heb herlezen ben ik iets kritischer (zo gaat dat met boeken en films die je als tiener zo indrukwekkend vond...), maar ik vond het nog steeds een pakkende schets van het naoorlogse Oost-Duitsland en hoe de oorlog mensen blijft achtervolgen. De hoofdpersoon, Norman Corinth is een Amerikaanse tandarts die eind jaren 50 voor een internationaal congres naar Dresden komt. Je beseft van het begin al dat hij een geheime agenda heeft, maar hij probeert dat voor zijn omgeving verborgen te houden. Hij houdt vol dat de Britten het bombardement uitvoerden, terwijl de Amerikanen er de volgende ochtend ook nog eens overheen zijn gegaan. En je raadt het al, Corinth was een van die Amerikaanse piloten. Het verhaal in het 'heden' wordt afgewisseld met homerische passages waarin zijn kolkende indrukken van de waanzin van het bombardement worden gegeven. Een Duitse collega op het congres lijkt ook een donker verleden te verbergen, en het verbale steekspel tussen de twee stuurt het boek naar zijn climax. Net als bij Mulisch' latere 'Siegfried' roept het boek een hoop vragen op, en misschien vinden we op een deel daarvan bij de boekgrrls wel antwoorden.



Rianne

 

Het stenen bruidsbed werd geschreven in opdracht van het Ministerie van Onderwijs, Kunsten & Wetenschappen, en ontstond tussen 1956 en 1958. Blijkens een vermelding op de slotpagina begon Mulisch eraan tijdens een verblijf in Dresden, de stad waar de geschiedenis is gesitueerd. Hij reisde op dat moment door de DDR om zich te documenteren voor de nooit voltooide roman Gratie voor de doden, die zou moeten gaan over een Duitse oorlogsmisdadiger. (Collegenet)

De officiŽle Harry Mulisch website
Als je van spelletjes houdt vast erg mooi, maar als je informatie zoekt een 'ellende'.

 

Boekgrrls

Laatste keer bijgewerkt: 19/03/05  Eisjen

Terug naar top pagina