Mo Hayder: Tokyo


Tokyo, van Mo Hayder, leest als een speer. Ik had in het begin mijn bedenkingen en hoewel daar wat minpuntjes van zijn overgebleven is mijn uiteindelijke leesindruk positief: ik wilde het spannende verhaal graag snel uitlezen en werd niet teleurgesteld.

Ik zal eerst nog eens vertellen waar deze thriller over gaat. 'Grey' Hutchins is extreem beschermd opgevoed en daardoor wat wereldvreemd. Op jonge leeftijd las zij een zeldzaam boek over Japanse oorlogsgruwelen in het Chinese Nanking maar iedereen verklaart haar ongelovig voor gek als ze daarvan vertelt. Zo erg dat ze aan haar eigen verstand gaat twijfelen. Dus raakt ze in de ban van de zoektocht naar de waarheid - en naar het bewijs van haar normaliteit. Zo komt ze in Tokio bij de Chinese wetenschapper Shi Chongming: hij zou een film bezitten van de gruwelen in Nanking. Pas na lang aandringen belooft Chongming haar de film te tonen als zij een wederdienst voor hem verricht. En dat is niet zonder gevaar... Dit alles speelt zich af in een Tokiose nachtclub, een vervallen vooroorlogs huis en de wereld van de Japanse mafia, yakuza.

Wat me eerst wel dwarszat is het effectbejag van het boek. Okee, dat is natuurlijk een kenmerk van thrillers, maar hier leek het richting sensatiebelustheid te gaan. De na´viteit van de verder intelligente hoofdpersoon Grey vond ik onwaarschijnlijk en irritant. En Hayder probeert te duidelijk de sfeer van Japanse horrorfilms op te roepen: de gruwelen bestaan daar vaak vooral in je hoofd. Hayder blijft expres vaag maar vertelt wel weer net zoveel dat ze dat laatste ook nog had kunnen uitspreken. Dat ze dat uiteindelijk ook doet maakt het weer een beetje goed. Ook speelt vaak een eng, teruggetrokken vrouwspersoon een belangrijke rol in de Japanse horrorfilms die zag.

De vorm van Tokyo is ook al vaker gebruikt: het heden van Grey wordt afgewisseld door historische dagboekfragmenten van Shi Chongming. Ik was bang dat dat wat geforceerd zou worden maar gelukkig hanteert Mo Hayder dit niet te strak.

Erg verrassend is het allemaal niet (vond ik), maar desondanks is het boek spannend en sfeervol geschreven. Dat de oorlogsgruwelen zijn gebaseerd op ware feiten maakt het nogal venijnig. Maar geeft me toch ook een bijsmaak omdat Hayder daar een nog gruwelijker verhaal van heeft willen maken :-\ Ik blijf dus een beetje ambivalent. Of het toevallig is of aan mijn eigen (onbewuste) leespatroon ligt weet ik niet, maar dit jaar las ik al eerder boeken waarin de Japans-Chinese oorlog (die overging in WOII) een rol speelt (The samurai's garden en The women of the silk van Gail Tsukiyama). En daarvoor over de Japanse kant in De opwindvogelkronieken van Murakami en Versluierde heuvels van Ishiguro. Er ontstaat een heus thema! ;-)

 

 

Chanou
 


 

Boekgrrls

Laatste keer bijgewerkt: 12/12/05  Eisjen

Terug naar top pagina