Josh Emmons: De teloorgang


Het boek speelt zich af in het plaatsje Eureka in CaliforniŽ. In dit kleine stadje gebeurt eigenlijk nooit iets totdat ene Leon Meed als vermist wordt opgegeven. Steeds meer mensen zien hem even op heel onverwachte plekken ( de douchecel, verdrinkend in de oceaan, ineens voor je auto enz.) .

Het idee van dit boek vind ik leuk. Wat gebeurt er met mensen als ze blootgesteld worden aan iets onverklaarbaars. Mensen proberen dit  onverklaarbare op een of andere manier in te passen in hun leven, zoeken een verklaring. Sommigen denken aan een goochelaar. Anderen zoeken het in het spirituele vlak van een verdwaalde geest. Weer anderen gaan twijfelen aan  hun eigen geestelijke gezondheid. Iedereen denkt dat hij of zij de enige is die deze verschijning ziet.

Helaas gaat het om zoveel personages ( bijna 20 ) die elkaar heel snel in kleine stukjes opvolgen, dat ik steeds de neiging had om terug te bladeren om te zien over wie het nu weer ging. De personages worden niet echt uitgewerkt en bleven daardoor niet hangen in mijn herinnering.

Als een film zou het misschien werken, steeds even inzoomen op iemand en weer verder "vliegen". Om te lezen vond ik het heel onrustig en verwarrend.

Aan het einde van deel 1 bekennen voor het eerst twee mensen aan elkaar dat ze Leon Meed gezien hebben. Zeer betekenisvol is dit op Kerstavond. Is Leon Meed een personificatie van de "verlosser" of  vul ik nu meer in dan er staat?

Deel 2 is een paar bladzijden .Hierin wordt er verteld vanuit het  perspectief van Leon Meed. Dit vond ik het leukste stukje van het boek. Zijn personage werd verder uitgewerkt en ging daardoor leven, hoewel je in deze context misschien niet echt van leven kunt spreken.

Deel 3 is in feite een herhaling van deel 1. Weer alle personages, maar nu  tien jaar later. Leon Meed is dood en heeft aan alle mensen aan wie hij ooit is verschenen  iets nagelaten.

Het blijken houten beelden te zijn , portretten van ieder van deze mensen zoals ze er tien jaar geleden uitzagen. Iedereen wordt dus als het ware geconfronteerd met zichzelf zoals hij of zij tien jaar geleden was.

Weer vind ik dit idee leuk, maar het is zo fragmentarisch uitgewerkt. Het blijven oppervlakkige, vrij stereotype personages , de alcoholist, de homo, het new-age meisje enz.

Al met al vind ik het niet zo'n geslaagd boek. Het is een debuut en volgens  de "achterkant" is Josh Emmons een van de grootste literaire beloftes uit de  Verenigde Staten.

Wat mij betreft geen aanrader.

Marjo N.


 


Uitgeverij Signature
 
 

Laatste keer bijgewerkt: 15/11/05  Eisjen

Terug naar top pagina