Dubowski, C. East: Mr. and Mrs. Smith



Het verhaal van Mr. and Mrs. Smith is flinterdun. Zij zijn een jong echtpaar met het ogenschijnlijk stereotiepe leven van twee drukbezette carrièremakers. Ze zijn 6 jaar getrouwd, gaan in therapie en blijken elkaar eigenlijk nauwelijks te kennen. Ze leiden een succesvol leven in een buitenwijk van een grote stad in Amerika. Hun sociale leven wordt ‘gekruid’ met hun opdrachten. Beiden zijn namelijk als huurmoordenaar in dienst bij een dubieuze, vage organisaties. Als de organisaties erachter komen dat ze met elkaar getrouwd zijn, wordt er een val opgezet met als doel dat ze elkaar zullen ombrengen. Ze zijn echter allebei zo goed dat dit niet lukt. Ze krijgen dan de opdracht de ander te doden, komen er achter dat ze tegen elkaar worden opgezet en verzetten zich in een spetterende eindfase van het boek. De gesprekken met de huwelijksbemiddelaar geven een kader aan het boek. Het boek begint en eindigt met het verslag van Dr. Wexler over zijn gesprekken met het echtpaar.

Ik heb de film, met in de hoofdpersonen Brad Pitt en Angelina Jolie, deze week gezien en ook de film kent een flinterdun verhaal. De vele acties in de film (doet aan een James Bond-film denken) en het spel van de acteurs geven nog wel een impuls aan het verhaal dat in het boek geheel ontbreekt. De ‘herkomst’ van het boek is sowieso vreemd, het is gebaseerd op het filmscenario van Simon Kinberg. Het is ‘geschreven’ door Cathy East Dubowsky. Opvallend dat zij zich door de therapeut in het boek laat bedanken in zijn ‘nawoord’. Cathy East Dubowski is een (co)schrijfster van een aantal boeken, deels ook door Harper uitgegeven, onder andere een novel over de film Armageddon. Verder is zij auteur van jeugdboeken zoals Stonesoup en Flubber.

Het boek leest als het scenario. Het is weliswaar iets meer aangekleed dan de letterlijke tekst van de film maar het is doordrenkt met clichés en van een platheid die pijn doet aan je ogen. Een paar voorbeelden: ‘Drie buitengewoon onbetrouwbaar uitziende sujetten en een kerel die helemaal niet deugde staarden me vol ongeloof aan.’

“Ik slaagde erin om bij het damestoilet te komen voordat mijn emoties in een snik tot uitdrukking kwamen. Ik wist zelf niet eens wat mijn gevoelens waren. Maar één ding wist ik zeker: ik was een volslagen idioot dat ik die gevoelens had.“

“Mensen kunnen liegen, bedriegen, zich anders voordoen dan ze zijn. Maar de ogen verraden hen altijd.”

Misschien een aardig boek voor degenen die de film kunnen waarderen en de tekst nog eens na willen lezen, of fan zijn van Brad Pitt en Angelina Jolie (er staan foto’s uit de film in), maar voor anderen een volstrekt overbodig boek.




Karin

 


De film

 

Boekgrrls

Laatste keer bijgewerkt: 01/10/05  Eisjen

Terug naar top pagina