Huub Beurskens: Albinoziel


Een boek met zo'n 125 pagina's, het was snel uit. Is het een aanrader? Hmm. Het heeft een vrij ingewikkelde opzet. Het begint met een brief van de uitgever naar de auteur, met de opmerking dat deze het meegezonden manuscript nog maar eens moet herzien. Dan volgt het verhaal hoe de auteur aan het script komt, en dat moet meteen de uitleg zijn dat er niet aan getornd kan worden. Het script, 'tedere albinoziel' geheten, volgt in drie delen: 'Hondengejank', 'leeuwengebrul' en 'wolvengehuil'. Daarna komt er de verantwoording over dat manuscript, dat niet door de auteur zelf geschreven is. Tot besluit een antwoord aan de uitgever.

Het eigenlijke verhaal is niet chronologisch, het zijn meer drie versies van hetzelfde. Centraal staat de onmogelijke liefde van een meisje voor een oudere man, die elkaar op verschillende tijdstippen in hun leven ontmoeten. Het thema lijkt te draaien om het lot: is het mogelijk dat de wederhelft die eigenlijk voor je bestemd is in een ander tijdperk geboren wordt, waardoor je de liefde van je leven misloopt? In deze verhalen is het niet onmogelijk, maar wel onwaarschijnlijk. Maar je 'voorbestemde liefde' kan ook al dood zijn als jij geboren wordt..of pas een eeuw later geboren worden. Wat dan?

De verhalen in verhalen, steeds andersom, als een Droste-effect, maken er een warboel van. Het kan best dat alles op zijn plaats valt als ik het nog een keer zou lezen, maar daar heb ik weinig zin in. En dan zet het nawoord alles weer op zijn kop. Erg modernistisch. Modern is ook de taal. Misschien zou iemand het poŽtisch noemen, maar ik begrijp graag wat ik lees. Wat wordt bijvoorbeeld bedoeld met 'tedere albinoziel"? Ik weet het niet.

 


Marjo van T.
 

> De verhalen in verhalen, steeds andersom, als een Droste-effect, maken er een warboel van.

Schreef Marjo.
Helemaal mee eens. Ik raakte volkomen de draad kwaad. Vond het in het begin erg mooie zinnen en mooi verwoorde gevoelens, maar snapte het op een gegeven moment beslist niets meer van en heb het toen weggelegd. Dacht dat het lag aan het feit dat ik het in de nachtelijke uurtjes las. Ben blij dat jij er nu hetzelfde over denkt.


> De verhalen in verhalen, steeds andersom, als een
> Droste-effect, maken er een warboel van. Het kan best dat
> alles op zijn plaats valt als ik het nog een keer zou lezen,
> maar daar heb ik weinig zin in. En dan zet het nawoord alles
> weer op zijn kop. Erg modernistisch.

Doet een beetje denken aan de structuur van 'History of Love' dat was ook zo'n ineengevouwen structuur met boek in boek in boek...pfoe..

> Modern is ook de taal. Misschien zou iemand het poŽtisch
> noemen, maar ik begrijp graag wat ik lees. Wat wordt
> bijvoorbeeld bedoeld met 'tedere albinoziel"? Ik weet het niet.

Helpt het als ik zeg dat Beurskens voorheen poezie schreef? Tja, een albinoziel, een ziel zonder kleur, dat kan zijn een tabula rasa, waar nog van alles op kan gebeuren of een makkelijk te kwetsen ziel die zich ook nog blootstelt. Maar ja, als het zo ingewikkeld moet...:-)

De man in kwestie, de oudere man dus, wordt 'tedere albinoziel' genoemd. Hij lijkt mij niet een makkelijk te kwetsen ziel. Dat zou het meisje eerder zijn. Wat je zegt, het is nogal gecomplceerd, om het zachtjes te zeggen. Het staat op de flap ja dat hij dichter is/was. Maar ik ken meer dichters die toch begrijpelijke proza schrijven.
Marjo T.


Het eigenlijke debuut van Huub Beurskens als dichter was in 1975 met Blindkap, gepubliceerd in BelgiŽ en ontsnapt aan de kritiek. De eerste bundel bij zijn vaste uitgever Meulenhoff verscheen twee jaar later, in 1977: Cirkelgang. Sindsdien volgden vele bundels die in 1997 in ťťn band verzameld werden onder de titel: Bange natuur: en alle andere gedichten tot 1998.

In die tijd maakte zijn werk een duidelijke ontwikkeling door van hermetische naar open poŽzie en van 'talig' naar persoonlijk. Hij schreef ook geŽngageerde gedichten over milieuvervuiling. Uit veel gedichten blijkt zijn grote belangstelling voor beeldende kunst, vooral de schilderkunst. Hij is zelf ook werkzaam als schilder en volgde een opleiding aan de kunstacademie. Behalve dichter is hij ook werkzaam als essayist en romanschrijver.
(Koninklijke Bibliotheek)


Huub Beurskens (1950) is een van de meest gelauwerde dichters van ons land. Hij stamt uit de generatie dichters die in de jaren tachtig en negentig het literaire landschap veranderden. Ook heeft hij zich bewezen op aangrenzende terreinen als proza, essayistiek, beeldende kunst en cultuurkritiek. Zijn werk kreeg de afgelopen jaren alle belangrijke poŽzieprijzen: de Herman Gorterprijs, de Jan Campertprijs en de VSB-PoŽzieprijs.
(Uitgeverij Meulenhof)

Een persoon die centraal staat in het manuscript in de roman is Leonard Liebezeit. Leonard is een persoon die een uitmuntend gevoel voor taal heeft en zich bovenal erg goed kan uitdrukken. Handig, wanneer je met je wijsheid wilt pronken
(8weekly over dit boek)

Onlangs verscheen Als met een vogeltje, een bundel die vrijwel geheel over bomen gaat. Het motto luidt 'Kunt gij met hem als met een vogeltje spelen/ en hem vastbinden voor uw meisjes?' Een intrigerende tekst als je de bijbel (Job 40:24) niet kent en die associaties wekt met seksspelletjes die kinderen spelen. (Een uitgebreide bespreking van deze gedichtbundel door Annette van den Bosch)

Boekgrrls

Laatste keer bijgewerkt: 28/02/06  Eisjen

Terug naar top pagina