Carol Shields: Jane Austen


Er zijn al veel biografiŽen geschreven naar aanleiding van leven en werk van Jane Austen. Waarom Carol Shields er een aan toevoegt is niet helemaal duidelijk, maar gedaan heeft ze het. De bewondering die Shields voor Austen heeft is evident. Als universitair docent literatuur heeft ze ongetwijfeld ook vaak en veel in haar boeken gegraven. Aardig is dat Shields, die zelf veel meer titels op haar naam heeft staan dan Austen, geen moment dier schrijfstijl probeert te imiteren. Shields eigen, soepele, tongue-in-cheek stijl maakt het boek prettig leesbaar.

Een biografie maken van de schrijfster van onder andere Pride and Prejudice is heel ondankbaar. Of juist heel prettig, het is maar hoe je het bekijkt. Feit is dat er maar bar weinig bekend is over Jane Austen. Ze heeft een hoop brieven achtergelaten, maar verder zijn alle bronnen zeer indirect en soms op grote afstand. Shields heeft ervoor gekozen het fantasteren en interpreteren over hoe het geweest zou kunnen zijn niet te doorspekken met verwijzingen naar bronnen. Dit maakt dat niet altijd duidelijk is wat Shields nu zelf plausibel maakt of wat door feiten gestaafd wordt.

Als fan van alle zes boeken van Jane Austen heb ik natuurlijk ook veel over haar zelf gelezen. Wat me altijd treft is hoezeer een ongehuwde vrouw uit de achttiende/negentiende eeuw (Austen leefde van 1774-1817) als 'overgebleven' werd beschreven. De enige levensvervulling leek het huwelijk. Ik zie ook wel dat het geen pretje moet zijn geweest om als volwassen vrouw altijd en eeuwig afhankelijk, ook financieel, te zijn van anderen, maar om dit sec als een drama te zien gaat me te ver. Ook Shields ontkomt niet aan deze pathetiek en beschrijft uitgebreid over alle vermeende bijna-raak pogingen. Austen was de jongste van een groot domineesgezin. Denk aan de scenery van P&P en van Sense and Sensibility en je komt in de buurt. Kleine behuizing, relatief weinig personeel, veel groen in de omgeving. Austen moest een paar keer (mee)verhuizen en dat liep voor haar niet altijd even prettig.

Sayant is ook dat pas zo laat in haar leven haar boeken zijn gepubliceerd. Ook Shields gaat - daarom?- heel lang in op Austen's voor-publicatie leven. Pas op bladzijde 134 van de 154 rolt het eerste boek van de persen. Jane moet een bijzondere vrouw geweest zijn, beetje excentriek en toch ook volledig een kind van haar tijd. Ze moest zich als 'spinster' breed inzetbaar houden voor alle familie-perikelen. En toch schreef ze ook veel en werd daarin door haar familie gesteund. Ze was al in de dertig toen haar eerste boek verscheen. Ze had er toen ook al drie op de plank liggen. Daarna heeft ze nog drie boeken voltooid. Ze was aan een zeer interessant zevende roman bezig, Shields schrijft er bewonderend over, toen ze op slechts 41-jarige leeftijd overleed. Een interessant en zeer goed geschreven boek met veel warmte voor en over het onderwerp, de nu boven alle twijfel verheven Jane Austen.

Ik blijf als lezer wel achter met het gevoel dat haar leven net zo goed ook heel anders heeft kunnen lopen.

Ina 

 

 

 

Stephanie Barron: 
Jane and the Unpleasantness at Scargrave Manor.


"Jane ontpopt zich als een ware Miss Marple" schreef  Elma toen ze het boekje net op de kop had getikt. 

En daarna kwam dit: 

Dit is nou kwaliteits 'coalybag writing'! Van een geliefde schrijfster een karakter maken in een serie boeken - prachtig mooi idee! Ach, eigenlijk is het vrij simpel kauwgom-voor-de-hersens (net als de 'echte' Jane Austen boeken als ik heel eerlijk ben...) maar er is een wereld van verschil tussen goedkope tandverrottend Hubbagum en de veel gezonder Xylytol spul die je tanden juist beschermt... 

Voor de millioenen Jane Austen fans de wereld over, die het al die jaren hebben moeten doen met haar 6 boekjes (en tig autobiografische dingen voor de non-fictie grrls dan...) heeft deze schrijfster een heel nieuwe bron van leesplezier aangeboord. In haar introductie vertelt ze hoe ze in het bezit komt van een hele stapel tot nu toe nooit gezien correspondentie en dagboeken van Jane Austen. (Hier is dus de mystery van al die ontbrekende brieven aan zus Cassandra opgelost! ;-) In deze papieren vertelt Jane over verschillende avonturen die zij gehad heeft... Stephanie Barron speelt dus zelf voor editor en laat 'Jane herself' meestal aan het woord. Ik vind dat ze het erg goed doet. Je zou bijna gaan geloven dat het echt is allemaal... En voor de grrls die niet zulke non-fictie lezers zijn - tussen brieven en dagboeken door kom je natuurlijk wel het een en andere te weten over Jane Austen's leven.


Elma

 

 

 

 

      relevante links:

        De biografie

        De detective

 

Boekgrrls

Laatste keer bijgewerkt: 17/04/03  Eisjen

Terug naar top pagina